
[Verse 1] กลางความมืดมิด ที่เงาเกาะกินหัวใจ จมดิ่งลงไป ในห้วงที่ไร้แสงส่อง สองมือไขว่คว้า ไม่เจอแม้ทางเดินลอง รู้ว่าไม่มีหนทาง ให้มอง [Verse 2] ทุกก้าวที่เดิน คือการแบกรับน้ำหนัก ความจริงที่ตอกย้ำ ว่าเรานั้นพลาดพลั้งไป เรื่องราวที่พังทลาย กองอยู่ตรงหน้า ไม่มีเหตุผลให้ใจ ต้องกลับมายืน [Chorus] แต่ในความว่างเปล่า ที่ทุกอย่างดูมลาย มีเพียงแรงผลักดัน ที่ไม่ยอมให้ดับหาย ไม่ใช่คำว่า "ฝัน" ไม่ใช่คำว่า "รอ" แต่มันคือไฟที่เผาผลาญ ให้ลุกขึ้นต่อ แม้จะรู้ว่าจุดหมาย ไม่ได้มีอยู่จริง แต่การก้าวเดิน คือสิ่งเดียวที่ต้องทำ [Bridge] มันไม่ใช่เรื่องง่าย และมันก็ไม่สวยงาม มันคือการยอมรับ ว่าไม่มีอะไรมาช่วย แต่เพราะความว่างเปล่านี้เอง ที่ทำให้เราต้องยืนหยัดด้วยตัวเอง [Outro] ก้าวต่อไป... (Deep Echo) ในเงามืด... (Fade out with Piano)

