เลิกกันได้ แต่เลิกเป็นพ่อแม่ไม่ได้ V.1

[Verse 1 — ครอบครัวที่มีความสุข] เธอตื่นก่อน ฉันตื่นทีหลัง เสียงลูกดังอยู่ข้างในบ้าน มื้อเย็นธรรมดา โต๊ะเดิมทุกวัน แต่มีรอยยิ้มเต็มบ้าน วันที่ฉันเหนื่อย เธอยังช่วยกัน วันที่เธอล้ม ฉันก็จับมือไว้ เราไม่ได้มีทุกอย่างมากมาย แต่มีความสุขที่แบ่งกันได้ [Chorus 1] เราอยากอยู่ด้วยกันตลอดไป อยากเห็นลูกโตขึ้นทุกวัน อยากแก่ไปในบ้านหลังเดิม มีเธอ มีฉัน มีเสียงหัวเราะของลูก ถ้าความรักมีหน้าตา ก็คงเป็นภาพธรรมดาแบบนี้ ไม่มีอะไรยิ่งใหญ่ แค่ยังอยากตื่นมาเจอกันทุกวัน [Verse 2 — ครอบครัวที่อยู่ต่อด้วยความฝืน] แต่อีกบ้านหนึ่ง เงียบกว่าทุกคืน พ่อกับแม่ยังนั่งอยู่ด้วยกัน แต่ไม่มีใครอยากมองหน้ากัน คำพูดทุกคำเหมือนเดินบนแก้ว เลิกก็ยาก อยู่ต่อก็เจ็บ ต่างคนต่างรู้ว่าควรจบตรงไหน แต่ยังอยู่เพราะกลัวลูกเสียใจ จนลืมถามว่าลูกต้องการอะไร [Chorus 2] ลูกไม่เคยขอให้เกิดมา ไม่เคยขอให้พ่อแม่รักกัน ไม่เคยขอให้ใครต้องเสียสละ เพื่อให้บ้านยังดูเหมือนบ้าน ถ้าพ่อกับแม่อยู่ด้วยกันแล้วทุกข์ การอยู่ต่ออาจไม่ใช่คำตอบ เพราะลูกไม่ได้ต้องการบ้านที่สมบูรณ์แบบ แค่ต้องการบ้านที่ปลอดภัยสำหรับหัวใจ [Bridge] พ่อกับแม่เลิกกันได้ แต่พ่อกับแม่เลิกรักลูกไม่ได้ ความสัมพันธ์ของคนสองคนอาจจบลง แต่ความเป็นครอบครัวในฐานะพ่อแม่ยังอยู่ ลูกไม่ควรต้องเลือก ว่าใครคือคนที่รักมากกว่า ไม่ควรต้องเป็นเหตุผล ให้ผู้ใหญ่สองคนทนทุกข์ไปตลอดชีวิต [Final Chorus] บ้านหนึ่งอยากอยู่ด้วยกันตลอดไป อีกบ้านอยากแยกทางแต่กลัวลูกเสียใจ ไม่มีคำตอบเดียวสำหรับทุกครอบครัว และไม่มีใครรู้ว่าบ้านไหนเจ็บแค่ไหน ถ้ารักกัน...ก็จับมือกันต่อไป ถ้าอยู่ด้วยกันแล้วทำร้ายกัน...ก็วางมือได้ เพราะการเลิกราอาจจบความเป็นคู่รัก แต่ไม่จำเป็นต้องจบความเป็นพ่อแม่ เลิกกันได้... แต่เลิกเป็นพ่อแม่ไม่ได้ และบางครั้ง การรักลูกที่สุด อาจไม่ใช่การอยู่บ้านเดียวกัน แต่อาจเป็นการยอมรับว่า... เราสองคนอยู่ด้วยกันไม่ได้ แต่เราจะยังอยู่ข้างลูกเสมอ