[intro bouzouki] Μέσα στην άδεια σκέψη μου, κυκλοφορείς δροσάτη, πάνω σε ένα πύρινο, και φλογισμένο άτι. Στάζει ο ιδρώτας πάνω του, και σβήνει του την φλόγα και τ’ άλογο υψώνεται, στα δυο του πίσω πόδια Χλιμιντιστρό στου ουρανού την φλογα που ανεβαίνει το άτι υποκλίνεται που όλο ξεμακραίνει Πάει ψηλά στο άπειρο ψυχές να συναντήσει απ’ του Έρωτα την κάμινο που έχουν(ε) ξεπηδήσει [intro bouzouki] Εσύ απ’ την ράχη του πηδάς και ξεπεζεύεις κάτω και μου αρπάς το χέρι μου στα αίματα γεμάτο Αίμα βγαλμένο απ’ την καρδιά κι από του έρωτα σου, τα χρυσοποίκιλτα κελιά, σαν ήμουνα κοντά σου Βγαίνει βαρύς ο στεναγμός και μες στη σκέψη βρέχει μα εσύ στο άλογο πηδάς που μες στη νύχτα τρέχει. [finale bouzouki]
