Text Wilma Schlüter Wonehm kohmt denn de lütten Buërn her utten Buërngohrn, dat is nie schwör Dor wasst se op in Höhnermist dat gifft fehl knööv, dat is gewiss Wenn seh utten Buërngorn rutwussen sünd kohmt se in de Bohmschohl bit se utwussen sünd Und den döfft de Jungbuërn Trecker förn und kiekt dorbi no de annern Görn. Wo kohmt denn de lütten Buërnfruus her? utten Buërngorn, dat wer nie schwör Dor wasst se op in Höhnermist dat gifft fehl knööv, dat is gewiss Wenn seh utten Buërngorn rutwussen sünd kohmt se in de Bohmschohl bit se utwussen sünd Denn stohnt seh anne Port in ehre Schört und kiekt, wie de Jungbuërn Trecker föhrt. Wenn denn son Jungbur ne Jungburin umföhrt denn wart de sien Fruh, wie sick dat gehört Un denn wart de Buërngorn anlecht wie dat wiedergeiht, heff ick all secht Nu weets beschehd un kiekst endlich klor wat ick vertell, is wahrhaftich wohr!
