[Intro] Op vier mei, in maanverlichte nacht, Zitten wij rondom de tafel, zacht. Een sigaar, een traan, een advokaat met slagroom, Ad viert zijn verjaardag, met gemengde dromen. [Verse 1] De klok slaat acht, de stilte daalt, Dodenherdenking, een moment dat raakt. Lieve gezichten uit het verleden, In gedachten weer herkend, met zachte treden. [Pre-Chorus] Ad staart naar het kaarslicht, flakkerend en klein, Denkt aan hen die vochten, die voor ons zijn verdwenen. De oorlog, de strijd, de levens bruut beëindigd, Op vier mei herdenken we, met tranen verstrengeld. [Verse 2] Na twee minuten stilte, het zwijgen doorbroken, Ad glimlacht, zijn feestdag wordt niet versmoord. De klok slaat weer, het samenzijn mag beginnen, Maar de herinnering blijft, als een stille vlam vanbinnen. [Pre-Chorus] Ad heft zijn glas, een toost op het leven, Op vrijheid, op vrede, op wat ons is gegeven. De dodenherdenking mag dan voorbij zijn, Maar hun offer gedenken we, met liefdevolle pijn. [Outro] Dus laten we vieren, met respect en dankbaarheid, Ad's verjaardag op vier mei, in deze ingetogenheid. Want vrijheid is kostbaar, dat beseffen we nu, En op deze dag herdenken we, met liefde en eeuwige trouw. [Fade to silence]
