[Intro – chant, single voice over bass, no drums yet] Po co to jest? Po co to jest? Zapytaj, zanim podniesiesz rękę. Po co to jest? Po co to jest? Zapytaj, zanim zaczniesz liczyć. [Verse 1 – bass and skank only, sparse] Nikt nie uchwalił, że woda wrze, Nikt nie głosował nad ciężarem dnia. Puść piłkę z ręki, a ona spadnie, Tak było wczoraj i tak będzie za sto lat. Kowal kuje, młynarz miele, Piekarz piecze, a matka karmi. Nikt tu nikomu nie zabiera miejsca, Bo każdy stoi tam, gdzie trzeba. [Pre-Chorus – organ bubble enters] Zapytaj rzeczy, po co ona jest. Zapytaj drzewa, po co rośnie. Odpowiedź była, zanim przyszedłeś, I zostanie, kiedy odejdziesz. [Chorus – full band, horns] Wszystko ma swój cel, wszystko ma swój cel — Korzeń na dole, owoc na górze. Prawda nie potrzebuje twoich rąk, Prawda czeka, aż ją zrozumiesz. [Bridge 1 – spoken over one drop, low] A potem przyszły trzy sposoby, żeby ustalić świat między sobą. Pierwszy liczy pieniądze. Drugi liczy ręce. Trzeci liczy ręce, które sam kazał podnieść. [Verse 2 – kapitalizm, guitars sharper] Kapitalizm, kapitalizm — Portfel w górę zamiast ręki. Kto ma kapitał, ten ma większość, Reszta patrzy, jak liczą bez niej. Sprzedaj taniej, aż sąsiad padnie, Potem sam ustal cenę chleba. Chleb bez ziarna, dom na procent, Rzecz zrobiona tak, żeby się zepsuła. [Verse 3 – socjalizm] Socjalizm, socjalizm — Ręce w górę nad ceną chleba. Uchwalili, że ma być tanio, Bo tak jest sprawiedliwie i już. Chleb nie przyszedł na to zebranie, Rano kolejka, a mąki nie ma. Życzenie nie miele ziarna, Uchwała nie piecze bochenka. [Verse 4 – komunizm, darker] Komunizm, komunizm — Ręce w górę i wszystkie równo. Kto nie podniósł, tego nie ma, Kto policzył, ten miał broń. Przegłosowali, jak rośnie pszenica, A pszenica nie czyta uchwał. Sprawozdanie rosło jak wieża, Plony schodziły pod ziemię. [Chant – call and response, drums forward] Kapitalizm! — portfel! Socjalizm! — ręce! Komunizm! — ręce pod strażą! A ziarno? Ziarno robi swoje. [Bridge 2 – spoken, slow, heavy dub delay] Trzy nazwy, trzy sztandary, trzy głowy jednego smoka. Gryzą się o to, kto ma liczyć, a brzuch je łączy jeden. Raz pierwsza, raz druga, raz trzecia — zmieniają się i przenikają, jak woda: lód, para, ciecz — a natura wciąż ta sama. Żaden nie pyta, po co to jest. A rzecz, o którą się spierają, stoi obok i milczy. Ona nie musi nic mówić. Ona po prostu jest. [Verse 5 – stripped back, bass and hi-hat] Wróć do korzenia, wróć do celu, Zapytaj prosto: po co to jest. Jeśli nie wiesz, sprawdź w rzeczywistości, A ona odpowie ci tym samym co zawsze. Zbuduj rzecz, która przetrwa ciebie, Daj więcej, niż wziąłeś do ręki. Owoc z pestką, dom na pokolenia, Dziecko, które wie, gdzie stoi. [Final Chorus – full power, backing vocals] Wszystko ma swój cel, wszystko ma swój cel — Korzeń na dole, owoc na górze. Prawda nie potrzebuje twoich rąk, Prawda czeka, aż ją zrozumiesz. [Outro – spoken, quiet, fading into dub echo] Policz jeszcze raz. Sprawdź. Zbuduj. A ziarno i tak zrobi swoje.
