[Intro] Νέον, καπνός, Αθήνα… πάμε. [Verse 1] Μοναστηράκι — βιασύνη και φωτιά, Ρομά στο βαγόνι, σιωπή στα μάτια. Θησείο στο τζάμι, σκιά η Ακρόπολη, Πετράλωνα στενά, παλιά μελωδία. Ταύρος, Καλλιθέα — σαν ταινία περνά, Μοσχάτο, Φάληρο — μυρίζει αλμύρα. [Chorus] Γραμμή 1 για Πειραιά — πάμε, πάμε, πάμε, synth στον αέρα, palmas που χτυπάνε. Γραμμή 1 για Πειραιά — τώρα, τώρα, τώρα, γιατί το σπίτι μας φωνάζει πιο δυνατά. [Verse 2] Πειραιάς — φώτα στο νερό που τρεμοπαίζει, σκοινιά και κόρνες, νύχτα που γυρίζει. Πλοίο για Ιταλία… κι Ισπανία στο μυαλό, όπου κι αν πας, θες πίσω τον δικό σου ουρανό. [Bridge] Δεν είναι όνειρο, δεν είναι “στυλ”, είναι ανάγκη: να γυρίσεις εκεί που ανήκεις. Κι αν η πόλη λέει “μείνε”, εμείς λέμε “όχι”, το αίμα χτυπάει ρυθμό — και γράφει “σπίτι”. [Final Chorus] Γραμμή 1 για Πειραιά — πάμε, πάμε, πάμε, synth στον αέρα, palmas που χτυπάνε. Γραμμή 1 για Πειραιά — τώρα, τώρα, τώρα, γιατί το σπίτι μας φωνάζει πιο δυνατά. [Outro] Κασέτα γυρνά… και το τρένο πάει.
0/500