Wojtek rano bierze plan, Silne dłonie - zna ten świat jak nikt sam. Kurz na koszuli, spojrzenie jak stal, Nie musi mówić dużo - wszystko w oczach ma. Stawia ściany, pewny ruch, Każdy detal dopięty - czuć w tym trud. I gdy patrzysz, wiesz już sam, Że to facet, co zostawia po sobie znak. Nie gra roli - on po prostu jest Wojtek, pewny krok, Silne dłonie, mocny wzrok. Wojtek buduje dom - silne dłonie, twardy grunt W jego oczach spokój, w sercu ogień i bunt Nie tylko ściany - coś więcej ma Bo z nim każdy dzień zaczyna się od „tak” Wojtek buduje dom - i buduje też klimat Nie mówi za dużo - ale wszystko czytasz I kiedy stoi obok - wiesz już to Że przy nim czujesz więcej niż tylko dom Młotek gra, a on łapie rytm, Każdy ruch jakby znał go od lat w mig Nie szuka słów, nie robi scen, Ma w sobie ten spokój, co przyciąga jak sen Dziewczyny patrzą, ale on wie, Że nie każda historia kończy się źle Bo kiedy kocha - to na sto, A nie na chwilę, nie na „może coś” Nie musi gonić - wszystko ma Ten typ, co robi - a nie tylko gra Wojtek buduje dom - silne dłonie, twardy grunt W jego oczach spokój, w sercu ogień i bunt Nie tylko ściany - coś więcej ma Bo z nim każdy dzień zaczyna się od „tak” Po pracy siada, patrzy w dal, Na coś, co stworzył - i to jego świat Nie dla sławy, nie dla braw, Tylko dla tego, co zostaje w nas I może nie powie wszystkiego wprost, Ale czujesz, że to nie jest ktoś na „noc” Bo kiedy trzymasz jego dłoń, To wiesz, że masz coś więcej niż tylko dom Wojtek, pewny krok, Silne dłonie, mocny wzrok. Nie każdy widzi, ile w nim sił Ale każdy czuje ten jego styl Wojtek buduje dom - silne dłonie, twardy grunt W jego oczach spokój, w sercu ogień i bunt Nie tylko ściany - coś więcej ma Bo z nim każdy dzień zaczyna się od „tak”
