
[1. Kıta] Bir fotoğraf kaldı elimde Gülüşün donmuş bir çerçevede Ne çok şey vardı diyemediğim Zaman geçti, iz kaldı kalpte Sana söyleyemediklerim Şimdi gözlerimde birer şiir Bir gül kokusu bile yetiyor O anlara dönmek için ⸻ [2. Kıta] Ne kahkahalar ne de yollar Aynı değil artık sensiz anlar Sofrada eksik bir tabak var Ve içimde hep yarım kalanlar “Sonra söylerim” dedik durduk En güzel duyguyu unuttuk Bir sarılma, bir kelime Meğer ömre bedelmiş tuttuk ⸻ [Nakarat] Varken sev, sonra geç oluyor Bir mezar taşı susuyor Söylemeden gitme ne olur Kalp kolay kolay unutmuyor Bugün varsın, yarın belki yoksun Bir gülüş bile kalıyor yoksun Zaman dediğin durmuyor hiç Varken sev… Yarın olmuyor hiç ⸻ [3. Kıta] Ardından yazılan şarkılar Çalıyor hâlâ kulağımda Her notada sen, her durakta Bir “keşke” yankı yapar odada Geriye dönmek mümkün değil Ama ileriye sarılmak elimde Vakit varken yanındayken Düşürme kimseyi dertlere ⸻ [Köprü] Bazen bir sessizlik anlatır Bin kelimeden daha açık O yüzden susma, erteleme Seviyorsan şimdi sarıl! ⸻ [Final Nakarat] Varken sev, sonra geç oluyor Bir mezar taşı susuyor Söylemeden gitme ne olur Kalp kolay kolay unutmuyor Bugün varsın, yarın belki yoksun Bir bakış bile kalıyor yoksun Zaman dediğin durmuyor hiç Varken sev… Yarın olmuyor hiç…

