[Intro — เสียงหายใจ / เสียงชีพจร / อิเล็กทรอนิกส์เล็ก ๆ] เซลล์หนึ่งเซลล์ กำลังตามหาอีกเซลล์ ไม่รู้ว่าทำไม แต่รู้ว่าต้องเข้าใกล้ [Verse 1] ก่อนที่ฉันจะรู้จักชื่อเธอ ร่างกายก็รู้จักเธอก่อนแล้ว สารเคมีเล็ก ๆ วิ่งผ่านเลือด เหมือนข้อความที่ไม่มีภาษา โดพามีนกระโดด หัวใจเต้นเร็วขึ้น รูม่านตาขยาย เหมือนจักรวาลเปิดประตู ฉันเรียกมันว่า “รัก” นักวิทยาศาสตร์เรียกมันว่า ปฏิกิริยา [Pre-Chorus — เสียงเริ่มซ้อนกัน] ถ้าความรักเป็นเพียงสารเคมี ทำไมมันถึงเจ็บได้ขนาดนี้ ถ้าความคิดเป็นเพียงสัญญาณไฟฟ้า ทำไมชื่อของเธอ ยังสว่างอยู่ในหัว [Chorus — ใหญ่ขึ้น / Choir] เราเป็นเซลล์ของความรัก แบ่งตัว แบ่งตัว แบ่งตัว สร้างโลกเล็ก ๆ ขึ้นมาด้วยกัน เราเป็นเซลล์ของความรัก รวมตัว แยกตัว เปลี่ยนรูป แต่ไม่เคยกลับไปเป็นเซลล์เดิม โอ—โอ—โอ รักคือการกลายพันธุ์ โอ—โอ—โอ ฉันไม่เหมือนเดิมแล้ว [Verse 2 — จังหวะแตก / เสียงอิเล็กทรอนิกส์กระตุก] วันหนึ่ง เซลล์ของเธอไม่ส่งสัญญาณมา ไม่มีโดพามีน ไม่มีอ้อมแขน ไม่มีข้อความ ไม่มีคำว่า “เรา” สมองบอกว่า “จบแล้ว” แต่ร่างกายไม่เข้าใจ มันยังหันไปมองประตู เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า ยังจำอุณหภูมิของมือ ยังจำกลิ่นของเสื้อ ยังจำระยะห่าง ที่เธอเคยยืน [Pre-Chorus] บางทีความทรงจำ ไม่อยู่ในสมองเพียงอย่างเดียว มันอาจอยู่ใน วิธีที่ร่างกาย เตรียมตัวจะกอดใครบางคน [Chorus — หนักขึ้น] เราเป็นเซลล์ของความรัก แบ่งตัว แบ่งตัว แบ่งตัว จนฉันจำไม่ได้ ว่าเซลล์ไหนเป็นของฉัน เราเป็นเซลล์ของความรัก รวมตัว แยกตัว เปลี่ยนรูป เธอออกจากร่างกายฉันไปแล้ว แต่ระบบยังทำงาน โอ—โอ—โอ รักคือการกลายพันธุ์ โอ—โอ—โอ ฉันไม่เหมือนเดิมแล้ว [Bridge — เหลือเพียงเสียงหายใจ] ถ้านักวิทยาศาสตร์ เอาหัวใจฉันไปตรวจ เขาอาจพบเพียง เลือด กล้ามเนื้อ ไฟฟ้า สารเคมี เขาอาจไม่พบชื่อของเธอเลย แต่ฉันรู้ว่าเธอเคยอยู่ที่นี่ เพราะหลังจากเธอจากไป สิ่งมีชีวิตตัวนี้ ใช้ชีวิตไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว [Final Chorus — ระเบิดเต็มวง] เราเป็นเซลล์ของความรัก เราเคยแบ่งตัว เราเคยสร้างโลก เราเคยคิดว่าโลกจะไม่มีวันตาย เราเป็นเซลล์ของความรัก วันนี้เราแยกออกจากกัน แต่การแยกตัว ไม่ได้ลบการกลายพันธุ์ โอ—โอ—โอ ฉันยังมีชีวิตอยู่ โอ—โอ—โอ แต่ฉันไม่ใช่คนเดิม [Outro — เสียงชีพจรค่อย ๆ หาย] เซลล์หนึ่งเซลล์ กำลังตามหาอีกเซลล์ ไม่รู้ว่าทำไม... แต่คราวนี้ มันรู้แล้วว่า การรักใครสักคน คือการยอมให้ตัวเอง เปลี่ยนไป
