[Couplet 1] De zon schijnt fel, de nacht is nog niet gevallen, In het vrije domein, waar alles ontspannen is. Maar daar komen ze aan, in dichtgeknoopte hemden, Bij Eden Rock of in het restaurant, hun lichamen goed bedekt. [Pré-Refrain] Ze doen alsof ze cool zijn, maar het is een illusie, De druk van buiten bevriest nog steeds hun hart. Hun pak is een masker, een last die ze dragen, Hier is het de natuur, geen modeshow! [Refrain] Waarom je aankleden als huid genoeg is? Jullie angst voor blikken verstoort de harmonie. Jullie verbergen je lichaam, jullie vluchten voor vrijheid, Jullie storen degenen die gewoon willen ademen! [Couplet 2] Aan de zwembadbar klinken de riffs, Maar dan verschijnen de kleren en verdwijnt de spontaniteit. Ze beoordelen anderen, met een bedekte blik, Maar het is hun eigen schaamte die ze proberen te verbergen. [Pré-Refrain] Hun hemd is hun ketting, hun jeans een gevangenis, Ze zien niet dat ze hun geest opsluiten. Hier dansen we naakt, we leven zonder pretentie, Waarom je verkleden als echtheid verbindt? [Refrain] Waarom je aankleden als huid genoeg is? Jullie angst voor blikken verstoort de harmonie. Jullie verbergen je lichaam, jullie vluchten voor vrijheid, Jullie storen degenen die gewoon willen ademen! [Pont – Gitaarsolo] De bas dreunt, de bekkens slaan, De kreet van vrijheid klinkt luid en hard. Scheur je maskers af, breek je kettingen, Het is tijd om echt te zijn, zonder remmen, zonder haat! [Refrain – Final] Waarom je aankleden als huid genoeg is? Jullie angst voor blikken verstoort de harmonie. Jullie verbergen je lichaam, jullie vluchten voor vrijheid, Jullie storen degenen die gewoon willen ademen! [Outro] Dus laat je stropdas vallen, verbrand je kleren, Laat het gewicht van veroordeling achter je. In het naturistendomein zijn we echt, zijn we trots, Vrij als de wind, zonder stof om onze huid te bedekken!