Sedet miles crucis lassus, in umbra arborum tacitarum. Flumen lente murmurat, quasi vox veterum dierum. Meminit clamores belli, sanguinem in arena sacra fusum. Ferrum contra ferrum, fidem contra mortem. Sed ante haec, erat vita: domus, risus puerorum, amor in oculis uxoris, hortus sub sole pacis. Nunc solum aqua fluit, portans imagines perditas. Miles inclinat caput, orans Deum pro requie.


