[Intro] Ssst... Hoor je dat? Dat is geen natuur. Dat is iemand met een linnen broek die zichzelf spiritueel noemt. [Verse 1] Daar komen ze aan met hun mand vol moraal, groene sap in de hand en een oordeel als staal. Ze eten alleen blaadjes, ze ademen bewust, maar ze steken je neer met een glimlach vol rust. Paddenstoel op het bord, wierook in de gang, ze praten met kristallen maar luisteren nooit lang. “Alles is energie,” zegt er één heel zacht, maar z’n ego staat te schreeuwen midden in de nacht. Ze noemen zich puur, ze noemen zich vrij, maar de spiegel in het bos zegt: “Begin maar bij mij.” Met blote voeten in de modder, hoofd vol theater, ze drinken maanlicht met een rietje uit het water. [Pre-Chorus] Ze dansen om het vuur, maar niemand weet waarom. Ze zeggen dat ze wakker zijn, maar lopen achter dromen om. [Chorus] Ga maar terug naar het Grote Bos, waar je praat met een steen en ontbijt met mos. Groene vingers, holle preken, paddenstoelensaus, ga maar terug naar het Grote Bos. Ga maar terug naar het Grote Bos, waar de maan je coach is en je WiFi lost. Ritueel bij het kampvuur, ego in de as, ga maar terug naar waar je sprookje was. [Verse 2] Ze zeggen: “Ik ben liefde,” maar ze klinken als een wet, met een glimlach zo strak als een zelfhulp-pakket. Ze hebben vrede in hun bio, oorlog in hun blik, en een heilige mening bij elke klik. Ze zegenen de ruimte, ze vervloeken de buur, want die eet nog kaas en dat voelt niet puur. Ze zingen voor de bomen, maar vergeten één ding: ook een boom wordt moe van dat gezever in de kring. Ze knuffelen een eik en ze huilen bij de maan, maar kunnen geen normaal gesprek aan tafel aan. “Alles moet natuurlijk,” roepen ze in koor, met hun telefoon op stream en een ringlamp ervoor. [Pre-Chorus] Ze dansen om het vuur, met hun waarheid op zak. Maar zodra je vragen stelt, valt hun tempel in de prak. [Chorus] Ga maar terug naar het Grote Bos, waar je praat met een steen en ontbijt met mos. Groene vingers, holle preken, paddenstoelensaus, ga maar terug naar het Grote Bos. Ga maar terug naar het Grote Bos, waar de maan je coach is en je WiFi lost. Ritueel bij het kampvuur, ego in de as, ga maar terug naar waar je sprookje was. [Bridge] Ik zeg niet dat je slecht bent, ik zeg alleen: doe kalm. Niet elke salade is een heilige psalm. Niet elke paddenstoel is een poort naar het licht. Soms ben je gewoon raar met een ernstig gezicht. [Rap Part] Terug naar het bos, terug naar de bron, terug naar de hut waar de waanzin begon. Geen hashtag-heksen, geen detox-preek, geen dansje voor regen op een dinsdagweek. Je noemt mij verdwaald, maar jij zoekt al jaren, in potjes met kruiden en online gebaren. Je zegt: “Ik ben één met de aarde vandaag,” maar je pakketje uit China komt morgen om laag. Ik zie je staan met je heilige pose, half sjamaan en half diagnose. Je praat over ziel, over pijn, over kracht, maar je betaalverzoek komt nog dezelfde nacht. [Breakdown] Kampvuur aan. Telefoon uit. Ego neer. Mond dicht. Adem in. Adem uit. Pak je mand. En verdwijn. [Final Chorus] Ga maar terug naar het Grote Bos, waar je praat met een steen en ontbijt met mos. Groene vingers, holle preken, paddenstoelensaus, ga maar terug naar het Grote Bos. Ga maar terug naar het Grote Bos, waar de maan je coach is en je WiFi lost. Ritueel bij het kampvuur, ego in de as, ga maar terug naar waar je sprookje was. [Outro] En als je daar bent... doe de bomen de groeten. Maar fluister zacht. Die hebben ook al genoeg gehoord.
