Sanat gibisi var mı?

[Verse 1] Metaforik döngülerde kaybolmuşum, dilimde semboller Entelektüel dantel, düşüncelerimde karmaşalar Kant’ın estetik kuramıyla dans ederim, zihnimde diyalektik oyunlar Sanat bir labirent, içinde kaybolan anlamlar [Verse 2] Sözlerimde Fuko’nun panoptikonu, düşüncelerimde Dölöz'ün rizomları Hegel’in diyalektiğiyle oynarım, Niçe’nin zıtlıklarını ararım Estetik bir şok, Adorno’nun eleştirisiyle örülü Sanat bir direniş, düşüncelerimdeki kaosla süslü [Bridge] Bodriyar’ın simülasyonu içinde kaybolurum Postmodern dans, gerçeklikten kopuk bir ritüel Şiirsel direniş, Derida’nın izlerinde iz sürerim Sanat bir manifestodur, her harf bir isyanın anlamını yürütür [Verse 3] Sanatın labirentinde dolaşan bir bilinç, entelektüel bir dönemeç Öznenin ötesinde bir anlam arayışı, anlamın ardında bir eğretileme Sesim bir sembol, ritmim bir yapısalist kompozisyon Dilimdeki kaos, Bart’ın yazılmış bir metinindeki entropi [Chorus] “Sanat gibisi var mı?” diye sorarım yıldızlara Gökyüzünde soyut bir tuval, düşüncelerimle dolu ara Dünyada bir notasın, ben bir entelektüel sara Gösterişli bir gölgeyim, sanatın derin sularında yara [Outro]