Raptures Rumble

Prenu min hejmen; neniu estas konata al mi Mi estas sola; kovrita per mantelo de lumo malvarma Homoj kriadas en publika izoliteco Alĝustiĝas al febra sonĝo Lakto kaj mielo promesoj difektiĝis [Bridge] La lingvo, kiun vi pensas, ne estas tio, kion vi scias — ĉiu vorto perdas sian haŭton en la vento. Ni parolas kun la buŝo de forgeso, kaj kredas ke ni ankoraŭ komprenas. Ĉi tiu insulo ŝtelita, interŝanĝita sub minaco Boneco nuligita; por senpripensa perforto Memindulgo en ĉiuj kastoj de vivo Dum la ritmo de Ghia Naŭziĝas je niaj falsaj vortoj Ŝi dancas al nia mortsonorilo “Saudade” — tiuj ekster tempo “Besa” — kiuj estas perfortaj “Stəqé” — la akvonaskitaj unuaj filoj “Samar (سمر)” — al la amika fajro “ɬəʔqʷin” — la scio kiun ni bruligis Estas unu, kiu silente krias Scio, tio estas malbeno Arturo ĵuris, ke mi kantos lian mesaĝon Per signkanto de ĝoja tono Mia voĉo fariĝas armilo Sablo fariĝas ŝtono La pesiloj balanciĝas tien kaj reen Svingu, skuigu, frapu, kaj liveru la lastan baton “Saudade” — tiuj ekster tempo “Besa” — kiuj estas perfortaj “Stəqé” — la akvonaskitaj unuaj filoj “Samar (سمر)” — al la amika fajro “ɬəʔqʷin” — la scio kiun ni bruligis Aleksandra estis makulo da inko, la piramidoj — polvo en la vento. Fiereco konas neniun kulturon, perfortaj simioj el ni ĉiuj faritaj. Sed sub la tero krias la koroj, la terakotaj armeoj revekiĝas. La granda muro tremas, fendas sin malrapide — kaj Ghia dancas, Ghia dancas, dum la lumo trafas la polvon... Kaj ni leviĝas. “Saudade” — tiuj ekster tempo “Besa” — kiuj estas perfortaj “Stəqé” — la akvonaskitaj unuaj filoj “Samar (سمر)” — al la amika fajro “ɬəʔqʷin” — la scio kiun ni bruligis