(INTRO pojedynczy bęben, bardzo wolny puls): Zanim padnie słowo, zanim pojawi się głos — imię już istnieje. Zapisane w ciszy. (ZWROTKA I męski wokal prowadzony – niski, pewny): Z mroku wychodzę bez maski, bez historii, którą znałem. Nie pytam już, kim byłem — pytam, kim jestem teraz. Bęben bije jak serce ziemi, każdym uderzeniem przypomina: Żyjesz! Jesteś! Możesz iść dalej! (REFREN chór operowy + organy szeroko): To jest imię urodzone w ciszy, nie dane przez świat. To jest imię zapisane w ciszy — rodzi się, gdy stajesz w prawdzie. (chór): — Nomen verum… — (ZWROTKA II żeńskie solo – mocne, jasne): Nie muszę go wypowiadać głośno, nie muszę nikomu tłumaczyć. To imię zna moje rany i nie odwraca wzroku. Mrok nie pyta o pozwolenie, Słowa niosą ciężar decyzji. A ja stoję pośrodku i nie uciekam. (REFREN chór pełniejszy, rytm bębnów wyraźniejszy): To jest imię urodzone w ciszy, głębiej niż strach. To jest imię zapisane w ciszy — nie do zapomnienia. (chór operowy): — Vox animae… — (MOST dialog wokali, rytm narasta, bębny przyspieszają, organy trzymają jeden akord): (Głos męski): Jeśli znam swoje imię — czy muszę się jeszcze bać? (Głos żeński): Jeśli je znasz — nie możesz już wrócić do snu. (ZWROTKA III duet żeńsko-męski): Niech to imię prowadzi mnie przez świat bez obietnic. Niech będzie ciężarem i darem, który uniosę świadomie. Bo to, co zostało nazwane w ciszy, nie potrzebuje zgody świata. Wystarczy, że ja je usłyszałam. (REFREN FINAŁOWY pełny chór, potężny, rytualny): To jest imię urodzone w ciszy! Wywołane z głębi! To jest imię zapisane w ciszy — początek drogi, której nie cofnie czas! (chór): — Nie cofnie czas imienia! — (CODA same bębny, jeden ostatni akord organów): Imię Spadło. I świat odpowiedział echem. Twoim imieniem duszy.
0/500