
I steh am Bahnhof, d’Sunn de brennt. A Typ kummt her, den kana kennt. Er pfeift a Melodie, so schräg und so laut, dass es ma glatt die Sicherung raushaut. I wollt eigentlich nur mei Ruah und mei Bier, doch jetzt is des Geräusch fest pickt in mir. Es summt im Ohr, es klopft im Hirn, i krieg scho Falten auf der Stirn. I was net woher, i was net warum, doch de Melodie bringt mi um! Des geht ma net mehr aus dem Kopf, na na na! Wie a rostiger Nagel im Kochtopf, ja ja ja! Es is ka Walzer und a ka Rock’n’Roll, es macht mi narrisch, es macht mi voll. I drah mi im Kreis wie a Brummkreisel-Knopf. Des geht ma net mehr, des geht ma net mehr aus dem Kopf! I geh zum Doktor, i sag: „Herr Rat, i glaub mei Hirn hat an Übertrag-Schaden.“ Er schaut mi an und sagt: „Ganz klar, des is a Ohrwurm, so groß wie a Bär.“ Er schreibt ma a Rezept, i denk: „Na fein!“ Doch des Rezept singt er im Dreivierteltakt hinein. Des geht ma net mehr aus dem Kopf, na na na! Wie a rostiger Nagel im Kochtopf, ja ja ja! Es is ka Walzer und a ka Rock’n’Roll, es macht mi narrisch, es macht mi voll. I drah mi im Kreis wie a Brummkreisel-Knopf. Des geht ma net mehr, des geht ma net mehr aus dem Kopf! Sogar beim Schnitzelessen klopft der Takt, i glaub i hab mi beim Teufel verpackt! Es hört net auf... es hört net auf... Des geht ma net mehr aus dem Kopf, na na na! Wie a rostiger Nagel im Kochtopf, ja ja ja! Es is ka Walzer und a ka Rock’n’Roll, es macht mi narrisch, es macht mi voll. I drah mi im Kreis wie a Brummkreisel-Knopf. Des geht ma net mehr, des geht ma net mehr aus dem Kopf! Des geht ma net aus dem Kopf... „Geh bitte, hör auf damit...“

