[ท่อน 1] แค่สบตาเธอเท่านั้น ฉันก็เหมือนยอมแพ้หมดใจ ไม่เคยเข้าใจเลยว่าทำไม ต้องวนเวียนอยู่ตรงนี้ เธอจะผิดจะถูก จะร้ายแค่ไหน ก็ไม่เคยต้องสนใจ สุดท้ายก็มีแค่ฉัน ที่ต้องกลืนน้ำตา และ ยอมเธอเสมอ [Pre-Chorus] ในใจมันกรีดร้อง ว่าความรักนี้ มันไม่ยุติธรรม ทำไมทุกครั้งที่ผิดพลั้ง ต้องมีแค่ฉันที่ แบกรับความปวดร้าว ความสัมพันธ์ที่เราสร้างมาด้วยกัน มันดูหนักอึ้ง เหมือนฉันกำลังแบกโลกไว้คนเดียว ข้างในมันเริ่มสลาย [Chorus] ทำไมต้องเป็นฉัน... ที่เป็นแค่คนโง่ ที่ยอมเธอได้ตลอด ไม่เคยมีสักวัน... ที่เธอจะมองเห็น ความเจ็บของฉันบ้างเลย ไม่เคยเอ่ยคำว่าผิด ไม่เคยขอโทษ ที่ทำร้ายกันซ้ำ ๆ มีแต่คำว่ารัก... คำเดียวที่สะกด ให้ฉันต้องจมปลัก ยอมเธอ ทำไมต้องเป็นฉัน... ที่ต้องจบด้วยการ เช็ดน้ำตาคนเดียว ทำไมต้องเป็นฉัน... ที่ต้องทนอยู่ในบท ที่อ่อนแอและไร้ค่า หากความรักนี้จำเป็นต้องมี คนหนึ่งที่ตายไปจากใจ ทำไมไม่เป็นเธอ ที่ลองเสียสละ ปล่อยมือฉันไปสักที [ท่อน 2] ทุกคำพูดของเธอ มันคือคำสั่ง ที่ฉันต้องเชื่อฟัง ทุกการกระทำของเธอ มันคือบทลงโทษ ที่ฉันต้องทนรับ ต้องเก็บความรู้สึกลึก ๆ ซ่อนไว้ใต้รอยยิ้มที่ฝืน เพราะกลัวเหลือเกินว่าถ้าพูดไป... โลกทั้งใบของฉันจะพังลง [Pre-Chorus] ในใจมันกรีดร้อง ว่าความรักนี้ มันไม่ยุติธรรม ทำไมทุกครั้งที่ผิดพลั้ง ต้องมีแค่ฉันที่ แบกรับความปวดร้าว ความสัมพันธ์ที่เราสร้างมาด้วยกัน มันดูหนักอึ้ง เหมือนฉันกำลังแบกโลกไว้คนเดียว ข้างในมันเริ่มสลาย [Chorus] ทำไมต้องเป็นฉัน... ที่เป็นแค่คนโง่ ที่ยอมเธอได้ตลอด ไม่เคยมีสักวัน... ที่เธอจะมองเห็น ความเจ็บของฉันบ้างเลย ไม่เคยเอ่ยคำว่าผิด ไม่เคยขอโทษ ที่ทำร้ายกันซ้ำ ๆ มีแต่คำว่ารัก... คำเดียวที่สะกด ให้ฉันต้องจมปลัก ยอมเธอ ทำไมต้องเป็นฉัน... ที่ต้องจบด้วยการ เช็ดน้ำตาคนเดียว ทำไมต้องเป็นฉัน... ที่ต้องทนอยู่ในบท ที่อ่อนแอและไร้ค่า หากความรักนี้จำเป็นต้องมี คนหนึ่งที่ตายไปจากใจ ทำไมไม่เป็นเธอ ที่ลองเสียสละ ปล่อยมือฉันไปสักที [Bridge] เธอเคยรู้ไหม ว่าการยอมแพ้ทุกวัน... มันทำให้ฉันหมดลมหายใจ ถ้าวันหนึ่งฉันเลือกที่จะ จากไปไม่หวนคืน เธอจะรู้ซึ้งถึงคำว่าเสียใจ ในวันที่สายไป ได้โปรดเถอะ... ปล่อยฉันเป็นอิสระ จากคำว่ารักที่ทรมานนี้ที [Chorus (ร้องด้วยเสียงที่แตกสลาย)] ทำไมต้องเป็นฉัน... ที่เป็นแค่คนโง่ ที่ยอมเธอได้ตลอด ไม่เคยมีสักวัน... ที่เธอจะมองเห็น ความเจ็บของฉันบ้างเลย ไม่เคยเอ่ยคำว่าผิด ไม่เคยขอโทษ ที่ทำร้ายกันซ้ำ ๆ มีแต่คำว่ารัก... คำเดียวที่สะกด ให้ฉันต้องจมปลัก ยอมเธอ ทำไมต้องเป็นฉัน... ที่ต้องจบด้วยการ เช็ดน้ำตาคนเดียว ทำไมต้องเป็นฉัน... ที่ต้องทนอยู่ในบท ที่อ่อนแอและไร้ค่า หากความรักนี้จำเป็นต้องมี คนหนึ่งที่ตายไปจากใจ ทำไมไม่เป็นเธอ ที่ลองเสียสละ ปล่อยมือฉันไปสักที [Outro] [(เสียงสะอื้นเบา ๆ)] ...ได้โปรด... ปล่อยฉันไป... (เสียงเบาลง) ไม่ใช่เธอ... ที่ยอม... แต่เป็นฉัน... ตลอดไป... ใช่ไหม... .
