Ni estas... La seniluziiĝo reprezentata de la vivanta mondo La kolero de la mortintoj La maltrankvilo de la junularo La malestimo de la maljunuloj La krioj de ĉiuj infanoj La nova ritmo, laŭ kiu la mondo moviĝas antaŭen Ni ne havas tempon por nekompetentaj ĝestistoj; La malplena kvakado de ruĝ-krestaj papagoj... por pentri la rozojn oranĝe Kio okazas kiam forgesitaj memoroj ne restas subtere?... Vekiĝu kaj dancu, vekiĝu sukerkapo! Tenu ĝin en viaj manplatoj, mordetu, maĉu, englutu kaj postvivu! Kio utilas danco en mondo trafita de ruĝa pluvo kaj skarlataj pugnoj? Ĝi apartigas tiujn, kiuj volas skui la muldilon, de la kunkulpaj. Kio utilas paco en mondo, kiu serĉas finon tiel absolutan? Ĝi restarigos la mondon al tio, kio ni devintus fariĝi. Kio utilas arto en mondo de ekstrema cenzuro? Ĝi fariĝas la lasta honesta vojo por montri la animon. Kio utilas Ereshkigal, kiam evidente li estas en ferio? Ĝi fariĝis la pruvo... Ideoj NENIAM malaperas. Ni ne havas tempon por nekompetentaj ĝestistoj; La malplena kvakado de ruĝ-krestaj papagoj... por pentri la rozojn oranĝe Kio okazas kiam forgesitaj memoroj ne restas subtere?... Vekiĝu kaj dancu, vekiĝu sukerkapo! Tenu ĝin en viaj manplatoj, mordetu, maĉu, englutu kaj postvivu! La unuan fojon mi volis amon; Mi volis amikon; Mi volis familion nomi mian propran; Mi volis infanojn kuri libere sur montetoj kaj kampoj; Mi volis kondamnitajn revojn... Kion ni travivis ne estis promesita en sanktaj tekstoj Kruda kunfandiĝo de metalo, ŝtono kaj ruĝa pluvo Por ke nia heredaĵo estu forgesita Ĉio por senvaloraj oraj moneroj Ni ne havas tempon por nekompetentaj ĝestistoj; La malplena kvakado de ruĝ-krestaj papagoj... por pentri la rozojn oranĝe Kio okazas kiam forgesitaj memoroj ne restas subtere?... Vekiĝu kaj dancu, vekiĝu sukerkapo! Tenu ĝin en viaj manplatoj, mordetu, maĉu, englutu kaj postvivu... Eliru el fora fantazia tunelo kaj estu ĝoja, ho tiel ĝoja ke vi estas; Ni estas vivantaj!
