Korona Męstwa Obowiązek męstwa — i wszelkie honory, sprawa do rozstrzygnięcia godna jest korony. Tam, gdzie w parze idą strach i zwątpienie, a litość to zbrodnia — ukarzesz sam siebie. Spotkasz ją co dnia, bo litość czeka w tobie — uśpiona, zamknięta, czai się w mroku osobistych prób i klęsk. Krótka chwila — a topisz się we własnych mękach. Ulegniesz — i wiedz, że nosisz winę w swych barkach. To morderczy spektakl, maraton do przejścia. Gdy nadejdzie dzień rozrachunku, sznur już czeka w cieniu zwątpienia. Otrząśnij się, bracie! Zatrucie charakteru nie sprawi, że koniec boli mniej. Twoja postawa — to próba warta ofiary. Smutek i żal mogą zwieść, lecz kieruj się sumieniem. Bądź ostrożny — kochaj i walcz, a nigdy nie przegrasz. Staniesz się potężny, nie potworny. Weź się w garść — to życie traktuj poważnie. Masz jedną szansę, więc nie cofaj się, gdy zwątpisz. Bądź człowiekiem — kochającym, mądrym, poprawnym, poważnym. Godzien jesteś korony — lecz pamiętaj: nie warto stawać się potworem. Bo pycha i klęska czekają na swój moment. Lepiej być odważnym i uczciwym — z dumą noszą koronę tylko ludzie prawdziwi. REFREN Korona męstwa — ciężar i znak, w ogniu decyzji rodzi się brak. Albo człowiekiem bądź, albo się strać, bo tylko prawda pozwala trwać. Korona męstwa — w ciszy i krwi, to wybór sumienia, co w tobie tkwi. Nie bądź potworem, co w sobie ma cień — bądź tym, kto wytrwa przez każdy dzień


