*Zatrzymaj się na chwilę i pomyśl...* *Jutra może już nie być...* Spójrz na ruiny Wielu Miast. Nie mogą już tak dłużej żyć. Odłóż gniew — Odłóż broń. Oddaj im życie, które kochali. Bo — Jutra może już nie być. Wszystko zaczęło się… w zwyczajny dzień Kolejna zmiana, fabryki zwykły dzień. Nigdy nie myślałem, że powietrze płonie Że mój los się odwróci i zmieni. Słyszę wybuch tuż za moimi plecami, Jeszcze jedna sekunda — I będę poza czasem. Umiera się tylko jeden raz, Czy mam się bać — gdy zatrzyma się czas? Jeśli jeszcze słyszysz mój cichy głos, Nie pozwól, by zabrał mnie ślepy los. Więc proszę — zabierz mnie tam, Gdzie trawa zawsze jest zielona. Więc proszę — zabierz mnie tam, Na właściwą stronę Świata. Długo trwałem w szarości życia Modląc się o pokój na kolanach. Jestem gotowy na nowe słońce Więc proszę zabierz mnie tam. Mój głos staje się zmęczony i słabnie, Lecz wiem, że nadal słyszysz moje wołanie. Będziesz przy mnie, gdy zabraknie już sił, Podniesiesz mnie wtedy, gdy upadnę. Nie chcą już nienawiści ani wojny, Nie chcą, by dzieci żyły w strachu. Chcą tylko jeszcze raz zobaczyć świat, Kiedy człowiek pozostaje człowiekiem. Niech zamilkną syreny i huk dział, Niech wróci śmiech na ulice miast. Każde życie to bezcenny skarb, Nie zabijaj — kto Ci dał prawo? Więc proszę — zabierz mnie tam, Gdzie trawa zawsze jest zielona. Więc proszę — zabierz mnie tam, Na właściwą stronę Świata. Jeśli jutro jeszcze wzejdzie świt, Niech przyniesie ludziom pokój. Bo każdy z nas ma tylko jedno życie — I jedno niebo nad głową. Spójrz na ruiny Wielu Miast. Nie mogą już tak dłużej żyć. Odłóż gniew — Odłóż broń. Oddaj im życie, które kochali. Bo — Jutra może już nie być. * Bo — Jutra może już nie być.**
