Na mojej planecie cisza gra, samotność szeptem mnie wołała. Aż pewnego dnia zakwitła w snach, róża jedyna, tak doskonała. Ty jesteś moją gwiazdą wśród nocy, choć kłujesz cierniem, wciąż dajesz mi moc. Chronię cię szkłem, by zatrzymać tę chwilę, bo w twoim sercu mieszka mój dom. Patrzę w twój płatek, delikatny blask, uczę się kochać, uczę się trwać. Choć świat jest pełen róż tysiąca barw, ty jesteś tą jedyną - tak dobrze to znam. Ty jesteś moją gwiazdą wśród nocy, choć kłujesz cierniem, wciąż dajesz mi moc. Chronię cię szkłem, by zatrzymać tę chwilę, bo w twoim sercu mieszka mój dom. A jeśli odejdę, znajdę cię znów, bo tylko z tobą świat ma swój sens. Róża i książę, historia bez słów, którą opowiada niebo i deszcz. Ty jesteś moją gwiazdą wśród nocy, choć kłujesz cierniem, wciąż dajesz mi moc. Chronię cię szkłem, by zatrzymać tę chwilę, bo w twoim sercu mieszka mój dom.
0/500