[ versus 1] Μισός αιώνας πέρασε, σαν όνειρο, σαν χτες, κι εμείς ξαναβρεθήκαμε, παλιοί συμμαθητές. Τα χρόνια μάς αλάφρωσαν, μας έμαθαν πολλά, μα μέσα μας το γέλιο μας, παιδί είναι ξανά. [Orchus] Να 'μαστε πάλι εδώ, στον ίδιο ουρανό, με μάτια που θυμούνται με βλέμμα φωτεινό. Ό,τι κι αν φέρνει ο καιρός, η φλόγα δε σβήνει — της νιότης η παρέα, για πάντα θα μείνει [Vercus 2] Τα πρώτα μας τα όνειρα, σε θρανία κρυφά, κι η κιμωλία έγραφε του κόσμου τα γραπτά. Αλλού μας πήγε η μοίρα μας, αλλού ο καημός, μα να που ξαναβρίσκεται ο κύκλος ο παλιός. [Orchus] Να 'μαστε πάλι εδώ, στον ίδιο ουρανό, με μάτια που θυμούνται με βλέμμα φωτεινό. Ό,τι κι αν φέρνει ο καιρός, η φλόγα δε σβήνει — της νιότης η παρέα, για πάντα θα μείνει [Bridge] Στο άλμπουμ της ζωής μας, σελίδες γυριστές, γράφουν τα γέλια, τα «θυμάσαι;», τις χαρές. Και μια αγκαλιά μάς δένει, βαθιά κι αληθινά, πως όσα αγαπήσαμε, μένουν στην καρδιά . [End orchus] Να 'μαστε πάλι εδώ, κι ας πέρασαν πολλά, μα η καρδιά μας ξέρει πιο πολύ ν' αγαπά Μισός αιώνας κύλησε, μα μοιάζει μια στιγμή — της τάξης το αντάμωμα, για πάντα ζει
