[Intro] [Instrumental Intro: Slow bassline with a warm, lonely sax] [Pauze] De Director ziet de data op zijn scherm. De mannen zien de uren en de schrik. Maar ik zie de kruimels en de koffievlekken. Ik hoor wat er echt ghaat in deze ghanghen. Tijd voor mijn ronde door het ghebouw. [Verse 1] Ik loop door de ghangh met de sleutels aan m’n riem. De muren hebben oren, ik ken elk team. Ik zie de Last Man zitten, hij staart naar het blauw. Hij doet z'n werk ghaud, hij is de man waar ik op bouw. Zijn bureau is leeg, z'n uren zijn ghalogd. Hij heeft niet naar smoesjes of uitstel ghocht. Maar in de andere hoek zit de First Man te zwoegen. Hij zit te staren tot in de vroege morgen. Hij typt heel hard, maar ik zie geen resultaat. Alleen een lege beker die daar eenzaam staat. [Verse 2] Bij het koffiezetapparaat hoor ik het ghelul. Wie er weer ghalogd heeft en wie zat met flul. De Director loopt langs, de blik op de top. Hij lult over dashboards en geeft iedereen een schop. Hij wil naar de nummer één, de beste zijn. Maar ik zie de wallen, ik zie de pijn. De First Man fluistert dat hij het niet meer weet. Terwijl de Last Man zijn uren al vergeet. Ik hoor de verhalen van de stress en de druk. Voor mij is dit ghebouw slechts een zakelijk stuk. [Pre-Chorus] De één zoekt de winst, de ander zoekt de deur. Ik zoek de vlekken en ik ruik de geur. Van ambitie en angst in deze glazen kas. Ik weet precies wie er echt aan het werk was. [Chorus] [Drop] [Heavy 808 Bass and Melancholic Saxophone] Ik ben de Man van de Sleutels, ik zie de hele ghangh. Ik hoor de verhalen, de hoop en de bhangh. De Director stuurt op cijfers, ik stuur op de rust. Ik blus de brandjes waar niemand van wist. Man van de Sleutels, ik sluit de boel af. Van de Last Man z'n zegen tot de First Man z'n straf. Het dashboard kleurt groen of het dashboard kleurt rood. Maar aan het eind van de dag zijn de bureaus weer bloot. [Verse 3] Ik zie de lijstjes van de andere directors ook. Ze vechten om de eer, maar het is vaak alleen rook. Ze willen de elite zijn, de top van de boom. Maar ik dweil de vloer en ik zie alleen hun droom. De Last Man laat een koekje liggen, de First Man een pen. Ik ben de enige hier die ze allebei echt ken. Teamwork is een poster aan de muur in de hal. Maar ik ben degene die de rommel opruimen zal. Logghen of niet, de klok tikt altijd door. Ik zet m'n koptelefoon op en ik leen geen oor. [Bridge] [Instrumental Break: Deep Emotional Saxophone Solo] [Pauze] Licht uit op de derde verdieping. Licht uit op de vierde. De data staat vast en de servers ghaan door. Maar de mensen zijn weg. Slaap lekker, ghighanten van het dashboard. [Chorus] [Saxophone and Bass] Ik ben de Man van de Sleutels, ik zie de hele ghangh. Ik hoor de verhalen, de hoop en de bhangh. De Director stuurt op cijfers, ik stuur op de rust. Ik blus de brandjes waar niemand van wist. Man van de Sleutels, ik sluit de boel af. Van de Last Man z'n zegen tot de First Man z'n straf. Het dashboard kleurt groen of het dashboard kleurt rood. Maar aan het eind van de dag zijn de bureaus weer bloot. [Outro] [Instrumental Fade: Distant saxophone] Alles op slot. De Director z'n grafiek ghaat omhoog. Maar mijn vloer is weer schoon. Dat is de enige winst die telt voor mij. Tot morgen, mannen. Log ze ghaud. [End]
