Naliko Senin lan Kemis teka, Pintu swarga dibukak amba, Gusti paring ngapura, Kanggo abdi kang tulus ikhlas. Nanging kang isih adu rasa, Ditunda nganti padha rukun, Saling ngapura, rajut paseduluran, Supaya rahmaté katindakake. Ngapura ing dina mulya, Asihé Gusti tanpa winates, Aja nganti ati lara, Ayo rukun, ngilangake dosa. Ora ana syirik ing ati iki, Ikhlas dadi padhangé jiwa, Ilangake dendam, sirnaké iri, Pinaringan rido Ilahi. Kita mung manungsa biasa, Ora luput saka salah, Nanging Gusti Maha Ngapura, Resiki jiwa saben wektu. Ngapura ing dina mulya, Asihé Gusti tanpa winates, Aja nganti ati lara, Ayo rukun, ngilangake dosa Ayo nyawiji ing katresnan, Para sedulur seiman, Ora ana papan kanggo mungsuhan, Awit Gusti tresna marang ketentreman Ngapura ing dina mulya, Asihé Gusti tanpa winates, Aja nganti ati lara, Ayo rukun, ngilangake dosa Naliko Senin lan Kemis teka, Pintu swarga dibukak amba, Sambut rahmat kanthi ati suci, Menyang ridha Ilahi.
