สู่ขวัญ

(Verse 1) สายลมพัดเอื่อยเฉื่อยมา ในคืนเดือนเพ็ญ สว่างไสว เสียงแคนและพิณลอยไปทั่วทุ่งไกล นำพาความสุขและขวัญคืนมา (Pre-Chorus) สู่ขวัญเอ๋ย สู่ใจกลับมา ขวัญของพี่ที่หลงลอยไป เรียกคืนมา ด้วยรักและศรัทธา ตามคติที่ถ่ายทอดมาจากบรรพชน (Verse 2) คนเฒ่าคนแก่ท่องคาถา แสงธูปลอยฟุ้ง กลิ่นข้าวเหนียวหอม สู่ขวัญด้วยจิตที่ซื่อตรงและนอบน้อม เพื่อความสุขในชีวาที่มั่นคง (Pre-Chorus) สู่ขวัญเอ๋ย สู่ใจกลับมา ขวัญของพี่ที่หลงลอยไป เรียกคืนมา ด้วยรักและศรัทธา ตามคติที่ถ่ายทอดมาจากบรรพชน (Bridge) ขวัญเอ๋ย ขวัญอยู่ อย่าได้ลอยไกล อยู่กับกายใจ ที่บ้านและครอบครัว เสียงแคนบรรเลง สายลมพัดพา นำขวัญกลับมาสู่ถิ่นที่รัก (Chorus) เอ๋ยขวัญเอย คืนสู่กายใจ เรียกขวัญจากฟ้าและดิน ผูกสายสิญจน์ให้มั่นรักในถิ่น กลับคืนมาเป็นหนึ่งเดียวอีกครั้ง (Outro) สู่ขวัญเถิดเจ้า ให้ใจเป็นสุข อย่าลอยไปไหน จงอยู่ด้วยกัน กลับสู่บ้านเกิดถิ่นรักมั่น สู่ขวัญเอ๋ย ขวัญคืนมา