(MOST — szept modlitwy): A kiedy serce pęknie, niech stanie się jak otwarte drzwi… By każdy człowiek mógł wejść do Twojej miłości. (ZWROTKA I): Śpisz, mój Synku, w ramionach nocy, a ja patrzę z drżącej miłości. Tak mały jesteś, a jednak wiem: w Twoim sercu mieszka Niebo. Twoje dłonie jak nowe słońca, jeszcze nie znają ciężaru dnia. A ja już czuję — tak mówi mi serce, że niesiesz świat na barkach snów. (REFREN): Śpij, mój kochany Aniołeczku, czuwam przy Tobie każdej nocy. Zawsze będę Cię kochać — nawet gdy cień zasłoni Twój blask. Mój blask… mój Synu… mój cud. (ZWROTKA II): Wiem, pewnego dnia odejdziesz ode mnie, by zbawić tych, których kocham tak samo. Anioł mówił: „Nie bój się Mario…” lecz matka kocha — i boi się też. Moje dłonie uczą Cię ciepła, nim świat poprosi Cię o krew. Nie znam przyszłych łez — ufam Bogu, że dobro zwycięży lęk. (REFREN 2 — z chórem): Śpij, mój kochany Aniołeczku, Twoje sny są modlitwą miłości. Zawsze będę Cię kochać — nawet gdy mrok przysłoni Twój dzień. Ty jesteś Światłem — zawsze nim będziesz. (MOST — szept modlitwy): A kiedy serce pęknie, niech stanie się jak otwarte drzwi… By każdy człowiek mógł wejść do Twojej miłości. (REFREN FINAŁOWY): Śpij, mój Aniele… odpocznij, mój Synu, ramiona moje są Twoim domem. Zawsze będę przy Tobie — w blasku i w każdej łzie. Bo Ty jesteś blaskiem — co nigdy nie gaśnie. (CODA — bardzo cicho) Ave… lumen vitae… Światło życia… Bądź pozdrowione, światło życia… Bądź pozdrowione, wyczekane dziecię…
0/500