Rap to taka katarynka, ni to śpiew, ni to mowa, dodam może trochę wycia — będzie taka rapopera! Rapopeeera! Rym pogania drugi rym, bit po garach tłucze zdrowo, bas mi wchodzi aż pod żebra, a ja jadę wciąż na nowo. Nie mam fraka ni batuty, lecz mam wenę jak orkiestra, mieszam słowa, miny, gesty — i wychodzi rapopera! Tenor krzyczy, raper sapie, chór już nie wie, co jest grane, jeszcze tylko wielki finał — i zadanie wykonane! RA-PO-PEEEEE-RAAAAA!!!
