[Intro] (Podniosły, majestatyczny wstęp orkiestrowy o olbrzymiej przestrzeni) (Głęboki, powolny puls potężnego sub-basu budujący wielkie napięcie) [Verse 1] [male] [dramatic operatic vocal] [expressive niemen style delivery] [powerful tone] Słyszę jak cichnie zgiełk mijającego świata Gdy moja dusza z czystym czasem się brata Złote promienie gasną na skalistym szczycie Otwierając przed nami zupełnie nowe życie Ziemia oddycha wolno w gęstym cieniu nocy Dając nam poczucie niezłomnej, wielkiej mocy [Chorus] [male] [dramatic choir] [symphonic rock drop] OSTATNI HORYZONT! (Ooo...) – płonie jasnym, szlachetnym blaskiem Gdzie duma zastyga pod wieczornym obłokiem PIEŚŃ WIECZNOŚCI! (Mmm...) – niesie się wysoko nad chmury Zostawiając w dole spękane, zimne góry [Sub Bass Drop] [Massive 30hz symphonic sub bass sweep] [Deep room shaking low end resonance] [Verse 2] [male] [dramatic operatic vocal] [expressive niemen style delivery] [powerful tone] Wicher zmywa z twarzy ślady dawnych cierpień Gdy serce wypełnia szlachetny, cichy płomień Szybuje myśl wysoka ponad spienione wody Szukając dla nas powiewu wiecznej swobody Trwamy bez trwogi na krawędzi tego brzegu Zatrzymując czas w tym szalonym, głośnym biegu [Chorus] [male] [dramatic choir] [symphonic rock drop] OSTATNI HORYZONT! (Ooo...) – płonie jasnym, szlachetnym blaskiem Gdzie duma zastyga pod wieczornym obłokiem PIEŚŃ WIECZNOŚCI! (Mmm...) – niesie się wysoko nad chmury Zostawiając w dole spękane, zimne góry [Verse 3] [male] [dramatic operatic vocal] [expressive niemen style delivery] [powerful tone] Głos rozbrzmiewa dumnie w potężnej, czystej dali Kiedy w tym świetle będziemy wiecznie trwali Cień dawnych żali opada w otchłań ciszy Gdzie nikt już słabości i lęku nie usłyszy Stajemy dumnie naprzeciw wielkiej przeznaczenia fali Niewzruszeni w tym blasku jak twarde ziarno w stali [Chorus] [male] [dramatic choir] [symphonic rock drop] OSTATNI HORYZONT! (Ooo...) – płonie jasnym, szlachetnym blaskiem Gdzie duma zastyga pod wieczornym obłokiem PIEŚŃ WIECZNOŚCI! (Mmm...) – niesie się wysoko nad chmury Zostawiając w dole spękane, zimne góry [Verse 4] [male] [dramatic operatic vocal] [expressive niemen style delivery] [powerful tone] Świt wita nas cicho nad nowym horyzontem Przynosząc spokój nad tym wiecznym szlakiem Kończy się wędrówka, zastyga wielka faza A ten potężny zachwyt nigdy nas nie przeraża Zostaje prawda, duma i ta nieskazitelna siła Która wszystkie ciemne chwile na wieki spaliła [Chorus] [male] [dramatic choir] [symphonic rock drop] OSTATNI HORYZONT! (Ooo...) – płonie jasnym, szlachetnym blaskiem Gdzie duma zastyga pod wieczornym obłokiem PIEŚŃ WIECZNOŚCI! (Mmm...) – niesie się wysoko nad chmury Zostawiając w dole spękane, zimne góry [Outro] [Grand symphonic orchestra climax fade out with continuous deep 30hz sub bass rumble] Wieczność, duma i wieczny pokój... [Fade Out] [End] [Silence]
