
[Intro] Wat brak, werd niet weggegooid. Het werd gesmeed. [Verse 1] We kwamen niet schoon in dit verhaal, Droegen littekens, hard staal. Te veel gezien, te veel verraden, Te vaak gevallen in oude schade. Verleden zat diep in gedrag, Reflex bij elke tegenslag. Maar God kwam binnen zonder geluid, En trok die oude wortels eruit. Geen pleister, geen tijdelijke rust, Maar confrontatie, bewust. Hij liet zien waar trots nog zat, Waar ego ons gevangen had. [Pre-Chorus] Geen slachtofferrol meer in het hoofd, Geen oude pijn meer die regeert of rooft. Wat ons ooit brak werd les in kracht, Wat ons verzwakte werd herschapen in macht. [Chorus] Door God gebouwd — niet door emotie, Door vuur gegaan — geen promotie. Het verleden probeerde ons klein te houden, Maar genade maakte ons goud. Geen zachte liefde, geen zwak verband, Maar fundament onder Zijn hand. Wat ooit tegen ons werd gebruikt, Is nu de reden dat niemand ons buigt. [Verse 2] Oude patronen wilden terug, Fluisterden twijfel in elke rug. Maar God sneed door elke leugen heen, Maakte afhankelijkheid steen voor steen. Liefde is hier geen kinderwerk, Het is discipline, het is sterk. Geen vluchten meer bij elke barst, Maar bouwen dwars door elke krast. Hij tilde ons boven wat was, Boven drama, boven klas. Wat ons wilde breken toen, Moet nu erkennen wat wij doen. [Pre-Chorus] Geen half geloof, geen halve inzet, Geen oude keten die ons nog zet. Wat geleerd is wordt niet vergeten, Maar gebruikt als wapen in het heden. [Chorus] Door God gebouwd — niet door emotie, Door vuur gegaan — geen promotie. Het verleden probeerde ons klein te houden, Maar genade maakte ons goud. Geen zachte liefde, geen zwak verband, Maar fundament onder Zijn hand. Wat ooit tegen ons werd gebruikt, Is nu de reden dat niemand ons buigt. [Bridge] Niet trots. Niet blind. Maar gescherpt van binnenin. Wat was heeft ons niet verslagen, Het heeft ons alleen hoger gedragen. [Outro] Door vuur. Door strijd. Door God. Blijven wij.


