W stal zakuty, ciężkozbrojny Pełen werwy i rozmachu Niusiek Dreptak wraca z wojny Na rasowym swym wałachu! Stąpa z wdziękiem jego wałach, Gdy wyruszał - był ogierem, Ale Turek z krzykiem: Ałłach! Stentegował go rapierem... Zejdźmy jednak już z wałacha, I powróćmy do rycerza: Dreptakowa w oknie macha, Dwór wychodzi z drzwi alkierza, I melodia cudna płynie słychać ją aż na probostwie Witaj jasny hospodynie We feudalnym swym domostwie! Zapachniały z kuchni flaki, Uczta czeka przebogata, Rycerz z trudem zlazł z kulbaki a nie złaził przez trzy lata I paskudnie rozkraczony przez tak długie konne boje Pokuśtykał wprost do żony Odpinając w drodze zbroję. Za nim szedł dyżurny lennik Który zbierał tę drobnicę: A to jakiś naramiennik. A to znów nagolennicę... At, już Dreptak całkiem nagi, Tylko wciąż nie widać lica, Bowiem skutkiem nieuwagi Zatrzasnęła się przyłbica. Panny, gdy przyjrzały mu się Każda się zrobiła blada, Wszystkie w krzyk: Toż to nie Niusiek! Ktoś się podszył! Zdrada! Zdrada! Wtedy pani Dreptakowa Przybliżyła się do chłystka I wyrzekła cztery słowa: To jest giermek Karapystka! Giermek upadł na kolana: I zaszlochał pełną piersią: Ja żem chciał zastąpić pana, Prosił o to mnie przed śmiercią! Tu zaczęły się rozpacze I w czeladnej, i na froncie, Panny płaczą, pani płacze, Ksiądz-staruszek szlocha w kącie, Wszędzie żal i ból niezmierny, I, jak symbol, w tej komnacie Stał w przyłbicy giermek wierny! ...ale mógłby włożyć gacie. == autor: Andrzej Waligórski == A faithful squire Steel-clad, heavily armed Full of verve and panache Niusiek Dreptak returns from the war On his purebred gelding! His gelding walks with grace, When he set off - he was a stallion, But the Turk shouted: Ałłach! Cut it off with a rapier... But let us get off the gelding, And return to the knight: Dreptakowa waves in the window, The court comes out of the alcove door, And a wonderful melody flows You can hear it all the way to the rectory Welcome, bright lord To your feudal homestead! From the kitchen tripe nice smelled, A very rich feast awaits The knight had difficulty getting down from the saddle, and had not gotten down for three years, And, hideously spread-eagled, from such long horse-fights, He hobbled straight to his wife, Unbuckling his armor on the way. Behind him walked the lieutenant on duty, Who was collecting this trifle: Here was some shoulder pad. Here again a greave... And now Dreptak was completely naked, But still his face was not visible, Because, as a result of his inattention, His visor snapped shut. The maidens, when they looked at him, Each of them turned pale, All of them shouted: It is not Niusiek! Someone has impersonated him! Treason! Treason! Then Mrs. Dreptakowa approached the boy and uttered five words: This is the squire Karapystka! The squire fell to his knees: And sobbed with all his heart: I wanted to replace the master, He asked me to do this before he died! Here began the despair Both in the servants' room and at the front, The girls were crying, the lady was crying, The old priest was sobbing in the corner, Everywhere there was sorrow and immense pain, And, like a symbol, in this chamber Standed the faithful squire in his visor! ...but he could have put on his underpants.
