Στους ψίθυρους του χρόνου χάνομαι, στιγμές που γλιστρούν σαν νερό. Φωνές παλιές με καλούν ξανά, μα η σιωπή είναι το μόνο που ακούω. Ψίθυροι του χρόνου μέσα στη σιωπή, κρατούν τα όνειρα που χάθηκαν στη γη. Αν γυρίσω πίσω, θα βρω σκοτάδι, μα η καρδιά μου ψάχνει ακόμα το φως. Τα βήματα μου γράφουν κύκλους, σε δρόμους που δεν έχουν αρχή. Κι αν σταματήσω για μια στιγμή, θα νιώσω μόνο σκιά και σκόνη. Ψίθυροι του χρόνου μέσα στη σιωπή, κρατούν τα όνειρα που χάθηκαν στη γη. Αν γυρίσω πίσω, θα βρω σκοτάδι, μα η καρδιά μου ψάχνει ακόμα το φως. Ίσως να μην υπάρχει επιστροφή, ίσως να ζούμε μόνο στη στιγμή. Μα αν ακούσεις τους ψίθυρους ξανά, θα βρεις εμένα εκεί που όλα ξεκινάν.
