Cześć, jestem Aria Nova. Przez wiele lat bałam się mówić o tym, co naprawdę czuję. Łatwiej było udawać, że wszystko jest w porządku, niż przyznać, jak bardzo ranią słowa i samotność. Ta muzyka powstała z notatek zapisanych późno w nocy, z myśli, których nigdy nikomu nie powiedziałam, i z emocji, które przez lata nosiłam w sobie. „Po Północy” to historia mojej drogi — od zagubienia i zwątpienia do akceptacji siebie. Jeśli kiedykolwiek czułeś się niezrozumiany, niewystarczający albo samotny, być może odnajdziesz w tych piosenkach część własnej historii. Dziękuję, że jesteś tutaj. — Aria Nova 💚 [Verse 1] Patrzę w okno, a widzę cień W głowie mam hałas, choć jasny dzień Myśli się tłoczą jak ludzie w drzwiach Każda coś krzyczy, każda budzi strach Gubię się czasem we własnym „ja” Wczoraj wciąż boli, dziś nie wiem, jak trwać Chcę złożyć serce z rozsypanych dni I sprawdzić, co jeszcze zostało w nim [Pre-Chorus] Może to strach Może to znak Że w środku mam Nieodkryty szlak Ale ja chcę Usłyszeć sens Nazwać swój cień I nie bać się [Chorus] Chcę zrozumieć siebie Swoje myśli, swoje dno Chcę zrozumieć siebie Zanim zgubi mnie to zło Chcę zrozumieć siebie Nim mnie pociągnie wstecz Chcę zrozumieć siebie Żeby wreszcie wiedzieć, gdzie [Verse 2] Wstyd mam na języku, ciężki jak kamień Niosę go cicho pod starym płaszczem A pod nim drży coś, co chce wyjść Głos, który dawno przestał śnić Uczę się patrzeć na siebie bez win Nie wszystko, co boli, musi znaczyć grzech Może pod lękiem ukryłam swój głos Może ja jeszcze odnajdę swój los
