ณ ทุ่งราบลุ่มธารา ที่แม่น้ำสามสายมาบรรจบกัน พระเจ้าอู่ทองสร้างเมืองราชธานี งดงามยิ่งกว่าใคร นามกรุงศรีอยุธยา ถือกำเนิดขึ้นในปี 1893 เป็นศูนย์กลางการค้า รุ่งเรืองด้วยผู้คนนานา สี่ร้อยสิบเจ็ดปี แห่งความยิ่งใหญ่ ตำนานที่จารึกไว้ในแผ่นดินไทย เงาอดีตกรุงศรีฯ ยังคงฉายย้อนมา จากราชธานีที่เคยเฟื่องฟู จนเหลือเพียงซากปรักหักพัง ความรุ่งโรจน์และความเสื่อมทราม เรื่องราวเมืองเก่า มิเคยเลือนลาง กำแพงปราการ มั่นคงรายรอบ พระราชวังงามวิไล วัดวาอารามสูงเสียดฟ้า คือศูนย์รวมศรัทธาไทย ตลาดเรียงราย ผู้คนพลุกพล่าน เรือสำเภาแล่นไปมา การค้าขายเจริญวัฒนา เกียรติก้องไปทั่วหล้า สี่ร้อยสิบเจ็ดปี แห่งความยิ่งใหญ่ ตำนานที่จารึกไว้ในแผ่นดินไทย เงาอดีตกรุงศรีฯ ยังคงฉายย้อนมา จากราชธานีที่เคยเฟื่องฟู จนเหลือเพียงซากปรักหักพัง ความรุ่งโรจน์และความเสื่อมทราม เรื่องราวเมืองเก่า มิเคยเลือนลาง แต่กาลเวลาผันเปลี่ยน ผู้คนเริ่มลืมซึ่งธรรม เกิดความแตกแยกขึ้นในแผ่นดิน ดัง เพลงยาวพยากรณ์ ครั้งหนึ่งเคยเสียกรุง แต่ก็ฟื้นคืนมาใหม่ แต่แล้วในปี 2310 อริราชศัตรูเข้าตี เผาทำลาย สิ้นแผ่นดิน เมืองกลายเป็น ป่าเปลี่ยว สิ้นความยิ่งใหญ่ เงาอดีตกรุงศรีฯ ยังคงฉายย้อนมา จากราชธานีที่เคยเฟื่องฟู จนเหลือเพียงซากปรักหักพัง ความรุ่งโรจน์และความเสื่อมทราม เรื่องราวเมืองเก่า มิเคยเลือนลาง เหลือเพียงซากโบราณสถาน เตือนใจคนรุ่นหลัง ถึงความไม่จีรังยั่งยืน ของทุกสิ่งอัน โอ้ กรุงเก่า อยุธยา นิจนิรันดร์ในความทรงจำ
