[ wers 1] Siedziała śmieszka, śmiejąc się z Mieszka, a Mieszko mierzchnął tę śmieszkę pięścią. Śmieszce śmiech zniknął szybko. „Co powiesz na to, rybeńko?” Mieszku, jak śmiesz mię mierzchnąć swą ręką? Uschnie ci ona prędko. Jak śmiesz mię, Mieszku, nazywać rybeńką? [wers 2] Na grzędzie grzebała zgrzęźliwa zrzęda, zrzędzi i grzęzi swym dziobem w piórkach. Gdacze, kokocze, jaja swe znosi — muszą na rano być gotowe dla gosposi Zosi. [wers 3] Zebra zerka do lusterka, zebrze żebra znikły w zwale. Zasmucona łka — zwałki na żebrze nie przystoi zebrze. Zebra zgrabną powinna mieć gić, zebra ze wstydu zawija swą rzyć. [wers 4] Rwał rabarbar rabatkę rzodkiewki, rzodkiewek wyszło chyba ze dwie zgrzewki. Rabarbar po rwaniu w kulszy poczuł rwanie — o, i po rwaniu rzodkiewek! Rwa w kulszy to nie przelewki, trzeba substytut rwacza poszukać rzodkiewce.
