[INTRO — spoken, rain + bağlama] Yağmur başladı yine… Ceket omzumda, gece önümde. Adres aynı. Kalp aynı. Bir tek korku değişmiyor: Ya evde yoksan? [VERSE 1] Yağmur vurur camlara, yollar parlar geceden Adını söyler her sokak, geçerken pencerenden Üşüdüm biraz, ne çıkar, yürürüm yine sana Bir ışık görsem yeter, döner dünya bahara Elimde bir demet hasret, cebimde birkaç umut Kapına kadar geldim, gerisini kalbe bırak Mahalle uyur usulca, içimde düğün kurulur Bir perde kıpırdasa, bütün keder unutulur [PRE-CHORUS] Zili çalsam mı, çalmasam mı? Kalbim “git” der, aklım “dur” Bir ömür bazen bir kapının önünde Tek bir ihtimale vurulur [CHORUS] Ya evde yoksan, yağmur kime yağar? Ben hangi kapıda sabaha kadar yanarım? Ya ışığın sönmüş, perden de kapalıysa Bu kadar sevgiyi nereye bırakırım? Ya evde yoksan, kalbim nereye gider? Sokaklar adını bilir, bana yol gösterir Bir “gel” desen dünya yeniden kurulur Sen yoksan baby… Yağmur bile yetim kalır [VERSE 2] Sokağın başında durdum, saçlarımdan su akar Ayakkabı su içinde, gönlüm hâlâ seni arar Bir soba yanar hayalimde, çay koyarsın masaya “Bu halde niye geldin?” dersin, gülerim yana yana Ben derim “Yağmur bahaneydi, mesele sendin yine” Sen bir havlu bırakırsın omzuma sessizce Dışarıda şehir ağlar, içeride kalp ısınır İnsan sevdiğine varınca bütün yollar kısalır [PRE-CHORUS] Zili çalsam mı, çalmasam mı? Gecenin dili düğüm düğüm Bir kapı açılırsa cennet olur Açılmazsa sokak sürgün [CHORUS] Ya evde yoksan, yağmur kime yağar? Ben hangi kapıda sabaha kadar yanarım? Ya ışığın sönmüş, perden de kapalıysa Bu kadar sevgiyi nereye bırakırım? Ya evde yoksan, kalbim nereye gider? Sokaklar adını bilir, bana yol gösterir Bir “gel” desen dünya yeniden kurulur Sen yoksan baby… Yağmur bile yetim kalır [BRIDGE] Ben doruklara değil senin kapına sevdalandım Şiire değil adına gazel bağladım Her damla seni söyledi her sokak sana çıktı Ben bin kere yolumu şaşırdım Kalbim adresini şaşırmadı [BREAK] Tak tak tak… Kim o? Yağmur. Tak tak tak… Kim o? Hasret. Tak tak tak… Kim o? Bir ömürlük mesele… Kapının önünde bekler. [FINAL CHORUS] Ya evde yoksan, yağmur kime yağar? Ben hangi gecede kendimi ararım? Ya ışığın sönmüş, perden de kapalıysa Bu deli sevdayı kime anlatırım? Ya evde yoksan, kalbim nereye gider? Adını bilmeyen yol bile seni gösterir Bir “gel” desen bütün şehir bahar olur Sen yoksan… Yağmur bile yetim kalır Ya evde yoksan… Ya evde yoksan… İnsan bazen bir kapıya değil bir ömre gelir Açarsan… Ben buradayım.
0/500