Inclusief (22 jul @ 21:16)

Ik heb de burgemeester van Ede Stad... want dat is echt z'n krant... beloofd, wist je dat? Dat ik elke twee weken op z'n column zal reageren. Wat hij daar doet presenteren als burgervader van onze Edese Vallei... Oh nee... Hof der Eden. En ik als dakloze, ergens onderaan, nabij. Lees 'm, beste vent. Ik ken je van achter de sideline. Al wordt dat nogal ontkend. Dus hier René... alsof ik uw voicemail inspreek. Een nieuw lied aan mijn burgemeester, die niet mailde, noch mij ziet. Maar in zijn column over verbinding, transparantie en inclusie praat. En over verliezers. Verliezen... wat dan eigenlijk weer winnen heet. Omdat een kiezer het verlies vergeet. En de winnaar dat dan ziet. Maar... een verliezer ís het. Dus... Wie is nou eigenlijk de winnaar? En wie beweert hier transparantie... of inclusie... of niet? Inclusief... zeg René, wie doet er eigenlijk mee? Ik zie de woorden in de krant, maar zie je ook nog mij of nee? Man, wijf... of manwijf... plak gerust een etiket. Maar een burger blijft een burger, ook als niemand 'm meer redt. Inclusief... inclusief... kom, loop een rondje mee. Van het stadhuis naar het station... dan praten wij met z'n twee. Mijn burgerheer. Mijn vader. En zelfs mijn God. Zegen dit liedje. Hè burgemeester... het rijmt op "rot op". Maar ik zegen jou. Tot over twee weken. Dat is best gauw. Want als dakloze vergeet ik de tijd. Maar ik ga met jou de gelijke strijd. Jij schrijft je column. Ik mijn lied. Jij vanaf het stadhuis. Ik vanaf een bankje, hostel of station. Allebei een stem. Alleen hoor jij de jouwe iets vaker. [Refrein] Inclusief... zeg René, wie doet er eigenlijk mee? Ik zie de woorden in de krant, maar zie je ook nog mij of nee? Man, wijf... of manwijf... plak gerust een etiket. Maar een burger blijft een burger, ook als niemand 'm meer redt. Inclusief... inclusief... kom, loop een rondje mee. Van het stadhuis naar het station... dan praten wij met z'n twee. Ik hoop je te treffen. Ergens op mijn straat. Waar jij vanuit je torenkamertje toch stiekem weleens over mij zit te praten. Lieve groet. [growled] Rrrrrrrr... Reis naar het land hè. Blijf een beetje... kamp. Straattaal, René. Dat hoort erbij. Mijn kant van het verhaal. Want ik zit op het station. Iedereen... een ander perron. NS. Getekend... en wel.