[Verse 1] Ik luisterde naar mensen, naar woorden en verdriet, naar dingen die ze uitspraken en dingen die je niet ziet. Ik wilde vrede brengen, een zachte hand in storm, een plaats waar je kon schuilen wanneer het leven je vervormt. Ze noemden mij een klankbord, ik luisterde gewoon, omdat elk mensenhart verlangt naar warmte en naar een thuis. [Chorus] En als je denkt dat ik verdwenen ben, kijk dan niet alleen naar wat je ziet. Ik leef in elke liefde die wij deelden, ik leef in elk vergeten lied. Misschien ben ik verder dan je ogen, maar dichter dan je ooit vermoedt. Want waar liefde blijft bestaan, daar klopt nog altijd mijn gemoed. [Verse 2] De adem werd wat moeilijker, de wereld werd wat klein, maar diep vanbinnen groeide iets dat groter leek te zijn. Ik sprak soms met mijn doden, of voelde wat er kwam, alsof gedachten konden reizen van hart tot hart, van vlam tot vlam. Was alles waar? Ik weet het niet. Misschien zocht ik een brug, naar wie ik niet wou missen, naar wie ik wilde beschermen, stuk voor stuk. [Chorus] En als je denkt dat ik verdwenen ben, kijk dan niet alleen naar wat je ziet. Ik leef in elke liefde die wij deelden, ik leef in elk vergeten lied. Misschien ben ik verder dan je ogen, maar dichter dan je ooit vermoedt. Want waar liefde blijft bestaan, daar klopt nog altijd mijn gemoed. [Bridge] Ik was een kind van bomen, van wolken en van wind. De natuur vroeg nooit waarom, maar nam mij zoals ik ben. Ik wilde niet verdwijnen, niet opgelost in tijd. Ik wilde dat jullie zouden weten: mijn liefde raakt haar grens niet kwijt. [Verse 3] Dus huil maar als je huilen moet, ik begrijp het maar al te goed. Want ik heb zelf zo vaak gevreesd wat afscheid met een mensje doet. Maar als je ooit heel stil wordt, en warmte voelt ontstaan, denk dan niet dat ik terugkeer… denk gewoon: de liefde is nooit weggegaan. [Final Chorus] En als je denkt dat ik verdwenen ben, zoek mij niet ver weg of hoog. Ik woon in jullie herinneringen, in elke traan, in elke glimlach droog. Niet omdat ik alles helder zag, of alle antwoorden bezat. Maar omdat ik diep heb liefgehad, met alles wat ik in mij had. Met alles wat ik in mij had…
