ประเทศเขาไม่ปลอดภัย แล้วประเทศเราล่ะ? V.2

[Intro] “ประเทศนั้นอันตราย! อย่าไปนะ! น่ากลัว!” โอเค... แต่ขอถามกลับคำเดียว แล้วบ้านเราล่ะ? [Verse 1] เห็นข่าวต่างชาติแล้วแชร์กันไฟลุก บอกประเทศนั้นแย่ ประเทศนี้ไม่น่าอยู่ กลัวโจร กลัวปืน กลัวคนไม่รู้จัก แต่ขับรถออกจากบ้าน...เข็มขัดยังไม่คาดสักพัก รถจักรยานยนต์แทรกซ้ายแทรกขวา ไฟแดงมีไว้...ให้ลุ้นว่าจะหยุดหรือเปล่า เมาแล้วขับ “แค่ใกล้บ้านเอง” เอาน่า ถนนเส้นเดิม แต่ความปลอดภัยอยู่ไหน? [Chorus] ประเทศเขาไม่ปลอดภัย! ประเทศเขาน่ากลัว! พูดกันเก่งเหลือเกิน แต่เคยหันกลับมาดูบ้านตัวเองหรือยัง? ประเทศเขาไม่ปลอดภัย! ประเทศเขามีปัญหา! ก่อนจะหัวเราะบ้านคนอื่น ลองเปิดไฟหน้าบ้านเรา...แล้วมองดูสักที [Verse 2] – สังคม บอกเมืองนอกไม่มีน้ำใจ แต่บ้านเรารถติด ใครก็รีบ ใครก็ปาด คนล้มข้างถนน บางคนหยิบมือถือถ่าย ก่อนจะช่วยเขา...ขอถ่ายคลิปก่อนหนึ่งฉาก เด็กโดนล้อเรื่องหน้าตา เรื่องฐานะ เรื่องเพศ คำพูดเล่น ๆ บางทีฝังอยู่ในใจจนโต บอก “เด็กสมัยนี้อ่อนแอ” แล้วเราสอนอะไรเขา? ถ้าเขาเจ็บ...ทำไมเราถึงบอกว่า “คิดมากไปเอง” [Verse 3] – การศึกษา เด็กท่องข้อสอบจนจำได้เป็นหน้า ๆ แต่ถามว่าทำไม ก็ได้คำตอบว่า “ครูบอกมา” โรงเรียนหนึ่งมีคอม อีกโรงเรียนยังขาดของ แต่เราชอบพูดว่า “เด็กไทยเก่ง” แล้วจบตรงนั้น ครูทำงานเอกสารจนแทบไม่มีเวลาสอน เด็กบางคนกลับบ้านไปไม่มีใครถามว่าเป็นอย่างไร เราห่วงคะแนน ห่วงอันดับ ห่วงชื่อเสียงโรงเรียน แต่ลืมห่วงคนที่นั่งอยู่ในห้องเรียน [Verse 4] – เศรษฐกิจ / งาน บอกต่างประเทศค่าครองชีพแพง กลับมาดูบ้านเรา ค่าเช่า ค่าไฟ ค่าอาหาร เงินเดือนขึ้นนิดเดียว แต่ของขึ้นทุกวัน ทำงานจนแก่...ยังถามว่า “เมื่อไหร่จะมีบ้าน” ฟรีแลนซ์ทำทุกอย่าง แต่ค่าจ้างอย่าหวังสูง ทำงานเพิ่มอีกหน่อย “ถือว่าช่วย ๆ กัน” เครื่องมือทำงานบางอย่างก็ต้องควักเงินซื้อเอง แต่พอผลงานดี...ทุกคนบอก “ทีมเราทำ” [Verse 5] – เมือง / โครงสร้าง ถนนสร้างซ้ำ ขุดแล้วกลบ กลบแล้วขุด สะพานเสร็จไม่รู้เมื่อไร แต่ป้าย “กำลังก่อสร้าง” ยังอยู่ ฝนตกทีไร น้ำรอการระบาย รถติดเป็นชั่วโมง แต่บอก “เป็นเรื่องปกติของเมืองใหญ่” ตึกเก่า สายไฟพันกันเป็นรัง ทางเท้าบางแห่งเดินยังต้องลงไปบนถนน คนพิการจะผ่าน...ต้องปีน ต้องอ้อม ต้องรอ แล้วเราบอกว่า “เมืองเราน่าอยู่” อยู่ตรงไหน? [Verse 6] – กฎหมาย / ความยุติธรรม เราชอบบอกประเทศอื่นกฎหมายไม่ศักดิ์สิทธิ์ แต่บ้านเราก็มีคำถามว่าใครอยู่เหนือกฎ คนตัวเล็กทำผิดนิดเดียว เรื่องใหญ่ทันที คนมีอำนาจทำเรื่องใหญ่...บางทีกลายเป็นข่าววันเดียว กฎหมายมีไว้คุ้มครองทุกคน ไม่ใช่เลือกคุ้มครองตามว่าใครเป็นใคร ถ้าความยุติธรรมต้องถามว่า “รู้จักใครไหม?” นั่นไม่ใช่ความยุติธรรม...มันคือระบบเส้นสาย [Verse 7] – การเมือง / ข่าว ทุกฝ่ายบอกตัวเองรักประชาชน แต่ประชาชนบางคนยังรอค่าครองชีพที่พออยู่ หาเสียงทีบอกจะเปลี่ยนโลกทั้งใบ พอถึงเวลาจริง...“ขอศึกษาก่อนนะครับ” ข่าวหนึ่งบอกให้กลัว อีกข่าวบอกให้เกลียด โซเชียลทำให้คนรู้ทุกเรื่องในสามวินาที แต่ไม่รู้ว่าเรื่องนั้นจริงหรือยัง แชร์ก่อนอ่าน ด่าก่อนคิด ตัดสินก่อนรู้ แล้วบอกว่า “สังคมแย่” [Bridge] ฉันไม่ได้บอกว่าบ้านเราห่วย และไม่ได้บอกว่าบ้านเขาดีทุกอย่าง ทุกประเทศมีด้านมืด มีเรื่องที่ต้องแก้ไข แต่การรักบ้านตัวเอง... ไม่ใช่การแกล้งทำเป็นมองไม่เห็น [Chorus] ประเทศเขาไม่ปลอดภัย! ประเทศเขาน่ากลัว! พูดกันเก่งเหลือเกิน แต่เคยหันกลับมาดูบ้านตัวเองหรือยัง? ประเทศเขาไม่ปลอดภัย! ประเทศเขามีปัญหา! ถ้าอยากให้โลกดีขึ้นจริง ๆ เริ่มจากถนนหน้าบ้านเราได้ไหมล่ะ? [Rap Break – เร็ว] ฝุ่นก็มี น้ำก็ท่วม รถก็แน่น งานก็หนัก หนี้ก็เพิ่ม ค่าแรงก็ช้า ค่าอาหารขึ้นไม่พัก เด็กก็เครียด ผู้ใหญ่ก็เครียด คนแก่ก็ห่วงลูกหลาน คนทำงานอยากมีบ้าน แต่บ้านราคาเหมือนอยู่บนดาวอังคาร รถไฟต้องตรงเวลา โรงพยาบาลต้องเข้าถึง โรงเรียนต้องให้ความรู้ ไม่ใช่ให้เด็กท่องจนมึน เมืองต้องเดินได้ คนพิการต้องไปได้ กฎหมายต้องเท่าเทียม คนธรรมดาต้องมีเสียง ไม่ใช่เอาแต่ชี้บ้านอื่นว่าแย่ แล้วลืมซ่อมหลังคาบ้านเรา! [Final Chorus] ประเทศเขาไม่ปลอดภัย บ้านเราก็มีเรื่องให้แก้! พูดความจริงไม่ได้แปลว่าไม่รัก การตั้งคำถามไม่ได้แปลว่าเกลียด ประเทศไทยไม่ได้ต้องการคำชมทุกวัน ประเทศไทยต้องการคนช่วยกันมองเห็น เห็นทั้งเรื่องดี เรื่องร้าย เรื่องที่ยังไม่เป็น แล้วช่วยกันทำให้มันดีขึ้นจริง ๆ [Outro] ก่อนจะบอกว่า “เมืองนอกไม่น่าอยู่...” ลองถามตัวเองเบา ๆ “ถ้าอยากให้บ้านเราน่าอยู่กว่าเขา วันนี้เราทำอะไรให้มันดีขึ้นแล้วบ้าง?” บ้านคนอื่นมีปัญหา... บ้านเราก็มีเหมือนกัน แต่บ้านเรา...เราช่วยกันซ่อมได้ 🎤