Turşu kur

[Instrumental Progression] (1. Kıta) Cam kavanozu açtım, tuzu avuçla serptim, Sözlerim dilde kaynar, suyu bulanık ettim. Salatalık misali anılar dizilir sıraya, Her biri bastırılmış, bekler yıllarca. (Nakarat) Turşu kur, kur, içine dertleri doldur, Sözü bastırma, bırak ekşisin, yoğrul. Her kabarcık bir sır, kapağı tıs diye atar, Analizin salamurası, içteki yarayı açar. [Instrumental Progression] (2. Kıta) Sarımsağı kattım, kokusu gizli yandaki, Gülerken ekşi surat, arzunun ta kendisi. Bir baş soğan düşse kavanozun içine, Bütün sahne kokar, semptom çıkar sesine. (Nakarat) Turşu kur, kur, içine dertleri doldur, Sözü bastırma, bırak ekşisin, yoğrul. Her kabarcık bir sır, kapağı tıs diye atar, Analizin salamurası, içteki yarayı açar. [Instrumental Progression] (Köprü) Şaraptan bozma sirke, daha keskin yanar, Öznenin turşusu çıkmış, ama arzu hâlâ var. Bir gün kapağı patlar, koku yayılır odaya, Analist gülmez, ekşi yüzüyle tutar oraya. (Son Nakarat) Turşu kur, kur, dildeki sırrı yoğur, Zamanla ekşir, açılır kapak, doğrul. Seans bir kiler, sen bir kavanozsun, Arzunun tuzlu suyunda hep yeniden doğarsın. [Instrumental Progression] [End]