Enchanted Night - Зачарованная

Патуха́юць, цямне́юць вы́сі, Зо́ркі ўспы́хваюць над сіняво́й. Да пляча́ майго́ прытулі́ся Залато́ю сваё́й галаво́й. Чу́еш ве́цер і чу́еш ве́чар, Чу́еш, ціхa шапо́ча сад. На твае́ ху́дзенькія пле́чы, Асыпа́е ноч зорапа́д. Гэ́та я з табо́й вечару́ю, Тумана́мі цябе́ я чару́ю. Васілько́ў шапатлі́ваю мо́ваю, Зачаро́ўваю, зачаро́ўваю, Закалы́хваю я цябе́… І ад рук няўме́лых, нясме́лых, Не схава́ешся ты нідзе́, По́ўня бе́лая, я́блыкам спе́лым, На дало́ні твае́ ўпадзе́. Ты шапне́ш мне адча́йныя сло́вы, Што шапта́ў табе́ ўчо́ра я, Вечаро́вая, зачаро́ваная, Закалы́ханая мая́. Гэ́та я з табо́й вечару́ю, Тумана́мі цябе́ я чару́ю. Васілько́ў шапатлі́ваю мо́ваю, Зачаро́ўваю, зачаро́ўваю, Закалы́хваю я цябе́… ----- The skies grow dark, the night descends, Stars light up the velvet blue. Rest your golden head on me, Feel the wind’s soft whisper through. Do you hear the evening’s tune, The garden’s quiet, gentle sigh? On your slender shoulders soon, A shower of stars will fall from the sky. It’s with you I spend the night, Enchanting you in misty light. With the whispers of the cornflowers’ hue, I enchant, I enchant, and cradle you. Lull you softly, deep and true. From my clumsy, tender hands, You won’t escape or hide away. The full moon, like a ripened fruit, Falls into your hands to stay. You’ll whisper words of sweet despair, The ones I whispered yesterday. Evening’s magic fills the air, As I cradle you in its sway. It’s with you I spend the night, Enchanting you in misty light. With the whispers of the cornflowers’ hue, I enchant, I enchant, and cradle you. Lull you softly, deep and true.