ΧΕΙΜΩΝΑ ΝΑ ΒΡΕΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

Ρωτώ σιγά ποιον δρόμο θα διαλέξεις κι εσύ κοιτάς ψηλά τον ουρανό. Γυμνά τα πόδια σου και πως να τρέξεις, κρεμιέται τ΄ όνειρο σ΄ ένα γκρεμό. Στης γης σ΄ ένα δωμάτιο, πεθαίνεις. Ο ήλιος πώς να φτάσει να σε δει. Τη μέρα δεν μιλάς κι όλο σωπαίνεις, τη νύχτα φεγγαράκι σε κλουβί. Ρωτώ ξανά: μπορώ να περιμένω; Και βάζω στο ποτήρι μου νερό. Στους ουρανούς σε έχουν πεθαμένο. Μια μάνα κελαηδάει σ΄ αγαπώ. Φοβάσαι μα ελπίζω να πετάξεις, γεμίζω τα ποιήματα μ΄ ευχές. Ελπίζω το Φθινόπωρο ν΄ αλλάξεις, Χειμώνα να βρεθούμε στις γιορτές.