Bir sabah daha avuçlardan dökülür, Kapı kapanır, bir an daha geride kalır. Bir papatya taşların arasından sessizce açar, Toprağın sakladığı baharı kim duyar? Parmakların ucunda başka hayatlar akar, Kendi sesini duymadan geçer dakikalar. Bir serçe eğilir yağmurun bıraktığı suya, Kanadının sessiz telaşını kim duyar? Hayatı ararken, hayat geçer yanından, Bir ömür eksilir, farkına bile varmadan. Gökyüzü eğilirken bir an gözlerine, Sen yarını düşünürsün, bakmadan bugüne. Gün ağır ağır sokaklardan çekilir, Yorgun adımlar evlerin ışığına varır. Bir kedi kaldırımda sessizce dolaşır, Gecenin kıyısında adımlarını kim duyar? Odalarda; akşam kendi rengini bulur, Herkes bir başka düşüncenin içinde uyur. Radyoda maziden bir şarkı usulca çalar, Zamanın sakladığı o ezgiyi kim duyar? Hayatı ararken, hayat geçer yanından, Bir ömür eksilir, farkına bile varmadan. Bir ışık düşer sessizce yüzüne, Sen fark etmeden dokunur ömrüne. Hayatı ararken, hayat geçer yanından, Bir ömür eksilir, farkına bile varmadan. Bir an gelir, zaman susar içinde, Bütün bir ömür kalır tek bir nefeste. Bir an gelir, zaman susar içinde...
