[Verse 1] หนองจานไทย…ถิ่นบรรเทาทุกข์ อุ้มชูทุกคนไม่เคยลำเอียง แต่เพลิงศึกกลับพัดมาเพียง เขมรหมายยึดครองทุกเส้นทาง [Verse 2] บ้านเดือดร้อน…มวลชนลุกขึ้นยืน เสียงกู่ก้องสะท้อนแผ่นดินสระแก้ว เจ้าหน้าที่ตรึงแนว…สกัดเหตุวุ่นวาย แต่ความเผชิญหน้า…ยังใกล้จะปะทุ [Chorus] โอ้…หนองจานสะอื้น เสียงคร่ำครวญชายแดนไทย เลือดเนื้อและหัวใจ ไม่ถอยหนีเพื่อผืนแผ่นดิน “โล่มนุษย์” เดินเคียงทหาร สัญญาณสงครามเบ็ดเสร็จเริ่มขึ้นจริง ความหวังสันติยังพรากลอยลม แต่อ้อมกอดแผ่นดิน…ไม่ให้ใครช่วงชิง [Verse 3] สองฝ่ายยืนเผชิญ…ตึงเครียดกลางหมู่บ้าน ชนวนร้อนอาจแปรเปลี่ยนเป็นไฟสงคราม นักวิเคราะห์เตือนซ้ำ…นี่ไม่ใช่เพียงลูกผสม แต่เป็นสงครามเบ็ดเสร็จ…เขมรยกขึ้นสู้ไทย [Chorus] โอ้…หนองจานสะอื้น เสียงคร่ำครวญชายแดนไทย เลือดเนื้อและหัวใจ ไม่ถอยหนีเพื่อผืนแผ่นดิน “Total War” สั่นสะเทือนใจ คนกับทัพรวมเป็นหนึ่งเดียว ขอบฟ้าสระแก้วร่ำไห้ แต่ไทยยังยืนหยัดไม่ถอย [Bridge] สงครามไฮบริด…ยังไม่พอ เมื่อชีวิตคนถูกลากเข้าสู่สมรภูมิ ไม่มีเส้นแบ่ง…ทหารหรือประชาชน เหลือเพียงคำว่า “ชัยชนะเด็ดขาด” [Final Chorus] หนองจานสะอื้น…แต่หัวใจไม่เคยแพ้ ชาวบ้านยืนตระหง่านแทนแนวชายแดน เลือดหลั่งรินเพื่อความเป็นไทย สระแก้วจะไม่ปล่อยให้ใครยึดครอง
