Toe ons nog Kinders was Lank, lank gelede, toe die wêreld nog so groot was, Toe wegkruipertjie in die park ons grootste avontuur was. Die kafee op die hoek, 'n kougom vir 'n pennie, En hopscotch op die sypaadjie, ons was gelukkig met so min, regtig. Alie-tyd met 'n ghoen op die skool se speelgrond, Touspring, klippie, handstands, donkie tot die son verdwyn rondom. Krieket in die agtertuin, rugby op die veld, Dan swem ons in die sinkdam waar die water helder held. O, kan jy nog onthou daai dae? Toe om die hoek nog vêr kon lê. Toe lag en speel die enigste plan was, En elke dag soos vakansie was. Ons knieë vol skrape, ons harte sonder vrees, Met stof op ons skoene en son op ons gesig gewees. O, daai kinderdae leef steeds in my, 'n Stukkie van gister wat nooit verbygaan nie. Die appelkoosboom met die swaai van tou en plank, Foefie slide se seer boude, maar ons klim weer sonder dank. Spoorsny in die grondstrate, tennis op die baan, Cowboys en kroeks tot die straatligte begin aangaan. Die reuk van koekiesbak uit Ma se kombuis, Gemmerbier in die spens, daar was altyd plek by die huis. Roomys by die kombi met daai deuntjie wat bly speel, En almal hardloop kaalvoet uit, want niemand wou dit mis nie, heel. O, kan jy nog onthou daai dae? Toe om die hoek nog vêr kon lê. Toe lag en speel die enigste plan was, En elke dag soos vakansie was. Ons knieë vol skrape, ons harte sonder vrees, Met stof op ons skoene en son op ons gesig gewees. O, daai kinderdae leef steeds in my, 'n Stukkie van gister wat nooit verbygaan nie. Muskietbyte in die somer met die vensters wawyd oop, Mielieblare in die winter wat jou vel laat brand en loop. Taaitoffie-appels, sand wat oral saam jou ry, Boomklim, modderkoekies bak en nooit wou huis toe gaan betyds. Skool toe deur die sonskyn, soms deur reën en wind, Wolf, wolf hoe laat is dit? was genoeg vir elke kind. Waterbomme, kleilat, karton in fiets se speke vas, Daai ratelende enjin-klank het ons laat voel soos kampioensklas. Droë jellie uit die pakkie, sjokoladepoeier soet, Yslollies in Tupperhouers was vir ons die grootste goed. Wilson's, Sharps en malvalekkers, liquorish so lank, Kondensmelk wat stadig karamel word op die stoof se warm plank. Wit seilskoene net vir PT, tien sent sakgeld in die sak, Twee of drie beste maats was al wat jy ooit nodig had. Almal se ma's was by die huis as die skoolklok lui, En Pa kon tien sent uit jou oor haal — dis toorkuns sonder twyfel. Drive-in langs die pad was soos 'n fees vir elke kind, Restaurante was vir grootmense, maar ons het niks gemis nie, vriend. As iemand stout was by die skool, het almal dit geweet, Want wat by die huis sou wag, het jou bene sommer laat bewe. Eeny-meeny-miney-mo het ons lot bepaal, Olka bolka riebietjie stolka het besluit wie eerste val. Monopoly was al die geldsake wat ons ooit verstaan, En die ergste van die ander geslag was kieme, niks meer gedaan. O, kan jy nog onthou daai dae? Toe die wêreld stadig was en tyd nie jaag. Toe moed beteken iemand gee jou net 'n dare, En ouer broers jou boelie én beskerm elke keer. Ons het geleef met oop hande en oop harte elke dag, Met stofpaaie, sonsondergange en kinderlag. Ja, as jy hierdie dinge nog onthou vandag, Dan het jy werklik, werklik geleef met elke lag. Lank, lank gelede... Toe die wêreld eenvoudiger was. Maar in ons harte leef dit steeds voort, Soos 'n lied van kinderdae wat nooit stil word nie... 🎶❤️
