[Intro — exposed solo karnay, 8–12 sec, unmistakable Central Asian brass call, no other instruments; after the final karnay phrase, dutar enters alone and takes over the melodic motif] [Verse 1] Meni g‘ishtma-g‘isht bu yerda ko‘tardilar, Buxoro ustida tong otardi. Pastda savdolashar, tarozi jaranglar, Bozorni tong asta uyg‘otardi. Balanddan ilk bora yangradi chorlov, Shahar uyg‘onib, jonlanib ketdi. O‘shanda bir narsani bilmasdim hali: Bir lahza qanchaga cho‘zilar ekan. [Chorus] Siz o‘tasiz. Men qolaman. Yuzlar, so‘zlar almashadi. Menga boqiylik emas — faqat umr berilgan, Siz uchun u cheksiz tuyuladi. [Verse 2] So‘ng ufqni qora chang qopladi, Shahar tomon otlar kelardi. Tomlarda olov kezganini ko‘rdim, Ostimda uylar so‘nardi. Buxoro uzra tun bo‘yi osmon qoldi, Yo‘llar tutun ichra yo‘qoldi. Tongda kul asta yerga cho‘kkanda, Bo‘sh ostonalar qoldi. [Chorus] Siz o‘tasiz. Men qolaman. Yuzlar, so‘zlar almashadi. Menga boqiylik emas — faqat umr berilgan, Siz uchun u cheksiz tuyuladi. [Instrumental Break — 20–30 sec, dutar and ghijak develop the motif over doira and low tanbur] [Verse 3] Pastda turli tillarda so‘zlashardilar, Tangalar, matolar almashardi. Birovlar shomgacha uyga qaytardi, Birovni bir umr kutishardi. Bolalar ulg‘aydi, savdogarlar qaridi, Maydonga ularning bolalari kirdi. Har biri hayotni ilk bora yashardi, Go‘yo undan oldin hech kim sevmaganday. [Bridge — half-spoken, sparse low drone, tanbur, distant doira] Ammo mendan avval bu yerda boshqa minora turgan. U ham Buxoroga boqardi. Balki u ham ba’zan shunday o‘ylagandir: «Shamolga ham, jaziramaga ham bardosh beraman». Bir kuni toshning o‘zi bardosh bermadi, Minora chang bo‘lib sochildi. Endi bilaman: men ham bir kun ketaman. Men shunchaki biroz uzoqroq yashayman. [Final Chorus — full ensemble, broad but restrained] Siz o‘tasiz — ammo menda qolasiz, Ismlaringizni bilmasam ham. Men faqat loy-u toshdan qurilmaganman — Menga minglab qisqa umrlar singgan. Endi bilaman: hech narsa abadiy emas — Na yo‘lovchi, na minora, na maydon. Siz faqat mendan qisqaroq yashaysiz. Men esa — shunchaki uzoqroq. [Outro — dutar alone develops the main motif; near-silence; exposed solo karnay returns for one long final Central Asian call, clearly audible and unaccompanied]
