[Verse 1] Vroeg in het licht nog vóór de vogels zingen loopt de dauw op blote voeten door het gras Daar zoek ik jou Niet in de hemel niet in woorden maar waar de klaprozen traag ontwaken in de eerste zonnestralen [Chorus] Er was niet altijd zonneschijn (Er was niet altijd zonneschijn) Grijs waren de dagen soms En koud de nachten zonder sterren Maar in je hart wachtte altijd een zaadje op de nieuwe lente (op de lente) En omdat de wind je naam nog kent laat hij hem tussen de bomen zweven (Arlette) Niet om vast te houden alleen om even bij jou thuis te komen [Verse 2] Je handen droegen bloemen maar ook de zorgen van een ander Omdat liefde geen bezit is maar iets dat moet blijven stromen (blijven stromen) En zelfs als je stil werd bleef waar je voorbijgekomen was je licht boven bloemrijke weiden hangen [Pre-Chorus] Jij zag achter iedere winter een vredige zomertuin waar niemand ooit nog afscheid neemt. Na iedere dag vol regen hoopte jij op nieuwe zonneschijn (op nieuwe zonneschijn) [Chorus] Er was niet altijd zonneschijn (Er was niet altijd zonneschijn) Grijs waren de dagen soms En koud de nachten zonder sterren Maar in je hart wachtte altijd een zaadje op de nieuwe lente (op de lente) En omdat de wind je naam nog kent laat hij hem tussen de bomen zweven (Arlette) Niet om vast te houden alleen om even bij jou thuis te komen [Bridge] Nu valt de avond over de velden, De zon zakt naar de horizon. Vlinders sluiten hun vleugels. Een merel zingt nog eenmaal. En ergens in deze gouden schijn tussen gras, wind en stilte lijkt de wereld heel even die van jouw droom te zijn [Final Chorus] Wanneer morgen een nieuwe dag begint zal niemand nog je voetstappen zien Alleen ik, Tamara de bloemen die zich openen en de zon die boven de weiden stijgt (boven de weiden stijgt) Omdat wij weten dat je liefde nooit verdwijnt Niet om vast te houden alleen om even thuis te komen
