(MOST — głos odwagi): A jeśli świat zadrży w lęku, niech spojrzy w moje oczy. Bo zabiorę Was w każde miejsce, gdzie Bóg zechce nas prowadzić. (ZWROTKA I — spokojna, męska siła): Nie wiem, czy potrafię być tak wielki, jak świat dziś potrzebuje. Jestem tylko cieślą z miasta i uczę się wiary każdego dnia. Lecz kiedy patrzę na Ciebie, Mario, a w Twoich ramionach mały Bóg — rozumiem, że tu jest moje miejsce, choć serce drży jak drewno w dłoniach. (REFREN — przysięga opiekuna): Będę Twoim cieniem — mój Synu. Będę Twoją siłą, Mario. Nawet gdy zabraknie słów, moja miłość będzie drogą. Bo choć niebo wybrało Ciebie, wybrało też mnie — bym był przy Was. Opiekun Obietnicy — tak nazywa mnie Bóg. (ZWROTKA II — szczerość ludzkiego serca): Nie zrozumiałem tego od razu… bałem się, czy udźwignę los. Lecz anioł przyniósł mi pokój i nauczył ufać bez pytań. Każdy gwóźdź, każdy stół, który tworzę, to modlitwa moich dłoni dla Was. Nie mam darów jak królowie, ale mam serce — całe dla Ciebie. (REFREN 2 — pewniejszy, z chórem męskim): Będę Twoim cieniem — mój Synu. Będę Twoim murem, Mario. Nawet gdy nadejdzie noc — moja wiara Was ochroni. Bo choć niebo wybrało Ciebie, wybrało też mnie — bym trwał. Opiekun Obietnicy — to moja święta rola. (MOST — głos odwagi): A jeśli świat zadrży w lęku, niech spojrzy w moje oczy. Bo zabiorę Was w każde miejsce, gdzie Bóg zechce nas prowadzić. (REFREN FINAŁOWY — pełne serce): Będę Twoją drogą — mój Synu. Będę Twoim schronem, Mario. Nawet gdy nadejdzie krzyż — nie opuszczę Was nigdy. Bo choć przyszłość owiana jest tajemnicą, ja poznałem w niej miłość. Opiekun Obietnicy — na wieki będę nim. (CODA — szept wiary): Nie jestem bohaterem… Ale będę dla Was. Zawszę będę przy Was Nie jestem bohaterem…. Ale będę opiekunem Syna Bożego.
0/500