Verse 1 Belki senle doğmalıydım Yeni bir hayata doyasıya yaşarken Anılarımı unutmak çare olsaydı Unuturdum… Pre-chorus Ama belki Çare olsun istemiyorum Nakarat Belki senle sevmeliydim Her şeye senle başlamalıydım Yağmurdan sonra çıkan gökkuşağında Kaybolmalıydım Yine seni sevmeliydim Unutmak çare olsaydı unuturdum Belki… çare olsun istemiyorum Verse 2 Şafak kızıllığında savrulan hatıralarımı Güneş doğarken sen sanmalıydım Gelirken aklıma yine sen O anda seni yitirmeliydim Benim olmadan kaybettiğim… Pre-chorus Belki acılar içinde olmalıydım Dilinde eski bir şarkı olmalıydım Nakarat [daha yoğun, armonili] Belki senle sevmeliydim Her şeye senle başlamalıydım Tuzlu mis kokulu tenin gelince aklıma Başka şeyler düşünmeliyim Unutmak çare olsaydı unuturdum Belki… çare olsun istemiyorum Bridge [ses hafif kırılır, yavaşlar, sonra yükselir] Sararmış sayfalarda solan şiirler olmalıydım Her kelimesine sinen anılar Sarmışken tüm yalnızlığımı Kendimle baş başa iken Yine çaresiz kalmalıydım… Kahretsin ki aklımda sen oluyorsun Kahretsin ki aklımda sen oluyorsun… Final Nakarat [en duygusal, uzun tutulabilir] Unutmak çare olsaydı unuturdum Belki… çare olsun istemiyorum Kahretsin ki aklımda sen oluyorsun… [ses giderek azalır, son söz “sen oluyorsun” uzatılır]