Ik open mijn ogen, nog half verdoofd door een heerlijke droom die net was begonnen. Ik sta op en trek de jaloezieën omhoog. Een nieuwe dag breekt aan. De zon komt op aan de horizon; een merel zingt. Goedemorgen — alles is goed, alles is in orde; kon het maar altijd zo zijn. De geur van verse croissants en gezette koffie verspreidt zich door het hele huis, terwijl buiten de vogels in de bomen kwetteren. Ik geniet van deze geluiden en de frisse ochtendlucht. Ik loop naar de brievenbus, haal de krant eruit en ga weer naar binnen. Ontbijten met mijn dierbaren — wat wil een mens nog meer? Terwijl iedereen eet, lees ik grappen uit de krant voor aan mijn gezin, precies zoals ik elke ochtend doe. We lachen met z’n allen, voelen ons gelukkig en hebben plezier. Goedemorgen — alles is goed, alles is in orde; kon het maar altijd zo zijn. Nog vroeg in de ochtend vertrekken we — met een heel goede reden — op reis: mijn vrouw, de kinderen en onze hond. De lucht is koel en het uitzicht is helder; een briesje streelt onze gezichten. Iedereen is vol enthousiasme, want we zijn op weg naar de uitgestrekte zee. Ik sta stil bij hoe prachtig dit alles is en zeg tegen mezelf: alles is goed, alles is in orde — kon het maar altijd zo zijn. Alles is goed, alles is in orde — kon het maar altijd zo zijn. Alles is goed, alles is in orde — kon het maar altijd zo zijn.
